Mentionsy

Sztuka Poza Ramami
Sztuka Poza Ramami
01.01.2026 07:00

Polscy artyści i Berlin: czyli dlaczego w Neue Nationalgalerie jest tak dużo polskiej sztuki? Gościni: Marta Smolińska

Gościnią tego odcinka jest profesor Marta Smolińska – historyczka sztuki, kuratorka, wykładowczyni, autorka jednej z najważniejszych książek ostatnich lat o wielozmysłowym odbiorze dzieł “Haptyczność poszerzona”. Jest kuratorką, która obecnie współtworzy zespół kuratorski Neue Nationalgalerie w Berlinie, gdzie pracuje nad wystawą stałej kolekcji. To właśnie tam – w duchu kuratorstwa horyzontalnego – zestawia polskie artystki i artystów, takie jak Ewa Partum, Natalia LL, Roman Opałka czy Tadeusz Kantor, z twórcami takimi jak Yoko Ono, Bruce Nauman, Louise Nevelson czy Martha Rosler. Moją Gościnię pytam o jej praktykę kuratorską, różnice między sceną artystyczną w Polsce i Niemczech, a przede wszystkim o to jak prace wybitnych polskich artystów znalazły się na stałej wystawie jednego z najważniejszych muzeów sztuki współczesnej w Europie.


• kontakt •

Instagram:⁠⁠⁠⁠⁠ (@pozaramami )⁠⁠⁠⁠⁠

Strona: ⁠⁠⁠⁠⁠Home - Poza Ramami⁠⁠⁠⁠⁠

Newsletter: ⁠⁠⁠⁠⁠http://bitly.pl/YALmV⁠⁠⁠⁠⁠

Mail: ⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠


• montaż •

Eugeniusz Karlov


#wystawa #kuratorstwo #Berlin #NeueNationalgalerie #malarstwo #podcast #sztuka

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 8 wyników dla "Kantor"

To właśnie tam, w duchu kuratorstwa horyzontalnego, zestawia polskie artystki i artystów, takich jak Ewa Partum, Natalia LR, Roman Opałka czy Tadeusz Kantor, z twórcami jak Yoko Ono, Bruce Newman czy Martha Raster.

W kolekcji jest Tadeusz Kantor, jest Wojciech Fangor, jest Roman Opałka, Ryszard Winiarski.

No i też muszę powiedzieć, że na przykład te sąsiedztwa, które się udało zaaranżować, czyli na przykład Tadeusz Kantor jest pomiędzy Robertem Rauschenbergiem a Armanem.

Ja muszę powiedzieć też, mimo całego naszego polskiego lokalnego patriotyzmu, że nie jestem wielką fanką malarstwa Kantora, ale ten obraz, który jest w kolekcji, ta infantka, jest naprawdę genialny.

To jest jeden z najlepszych obrazów Kantora, jaki w ogóle widziałam.

I uplasowanie go w takiej kolejności, że mamy Lucio Fontane, Otto Piene, Roberta Rauschenberga, Tadeusza Kantora, Armana i dalej naprzeciwko Yves Tengeli do tego Louis Nevelson, więc towarzystwo jest po prostu doborowe.

I wtedy ta horyzontalna historia sztuki, o której pani wspomniała we wstępie i która była dla nas inspiracją kuratorską, zaczerpnięta też zresztą z polskiego gruntu, bo od profesora Piotra Piotrowskiego, powoduje, że Kantor ustawia się na równi z tymi wszystkimi największymi nazwiskami historii sztuki.

Wiedziałam, że jest Kantor i wiedziałam, że jest Fangor, ale generalnie większość rzeczy dowiedziałam się dopiero jak zyskałam dostęp do bazy danych tej kolekcji i po prostu wejście do magazynów.