Mentionsy
Polscy artyści i Berlin: czyli dlaczego w Neue Nationalgalerie jest tak dużo polskiej sztuki? Gościni: Marta Smolińska
Gościnią tego odcinka jest profesor Marta Smolińska – historyczka sztuki, kuratorka, wykładowczyni, autorka jednej z najważniejszych książek ostatnich lat o wielozmysłowym odbiorze dzieł “Haptyczność poszerzona”. Jest kuratorką, która obecnie współtworzy zespół kuratorski Neue Nationalgalerie w Berlinie, gdzie pracuje nad wystawą stałej kolekcji. To właśnie tam – w duchu kuratorstwa horyzontalnego – zestawia polskie artystki i artystów, takie jak Ewa Partum, Natalia LL, Roman Opałka czy Tadeusz Kantor, z twórcami takimi jak Yoko Ono, Bruce Nauman, Louise Nevelson czy Martha Rosler. Moją Gościnię pytam o jej praktykę kuratorską, różnice między sceną artystyczną w Polsce i Niemczech, a przede wszystkim o to jak prace wybitnych polskich artystów znalazły się na stałej wystawie jednego z najważniejszych muzeów sztuki współczesnej w Europie.
• kontakt •
Instagram: (@pozaramami )
Strona: Home - Poza Ramami
Newsletter: http://bitly.pl/YALmV
Mail: [email protected]
• montaż •
Eugeniusz Karlov
#wystawa #kuratorstwo #Berlin #NeueNationalgalerie #malarstwo #podcast #sztuka
Szukaj w treści odcinka
W kolekcji jest jeszcze jedna mała praca, którą zapomniałam teraz wymienić, Magdaleny Abakanowicz.
A poza tym no właśnie odkryłam, że jest maleńka praca Magdaleny Abakanowicz.
Bardzo chciałam, żeby nazwisko Abakanowicz pojawiło się na liście artystek i artystów.
I jak pani pytała o to, jak te prace trafiły, to na przykład Abakanowicz sama podarowała te dwa elementy, licząc, że Neue Nationalgalerie zakupi więcej, tak na zachętę, na przynętę.
I nawet się rozglądaliśmy, czy byłoby możliwe zakupienie jakiegoś spektakularnego Abakanu, ale to są w zasadzie nie te czasy, więc trudno byłoby zaspokoić pożądanie Neue Nationalgalerie na jakieś dobre dzieło Abakanowicz.
To było trochę jakby wbrew temu dziełu i wbrew Magdalenie Abakanowicz i wbrew idei embriologii, czyli po pierwsze tylko dwa elementy, po drugie małe, po trzecie na postumencie, po czwarte pod szkłem.
Pomiędzy właśnie Cimiotim a Magdaleną Abakanowicz pojawia się Hiltman.
To jest takie jakby powiększone ziarno organiczne, które koreluje zarówno z tym lasem Cimiotiego, jak i z Abakanowicz.
Sztuki, które mają tematyczną narrację, żeby ten Abakanowicz po prostu sensownie wpasować.
No całe tutaj było myślenie, żeby ta Abakanowicz pasowała do kontekstu i żeby zbudowało się z tego jakieś wizualno-plastyczno- tematyczne opowiadanie.
Ostatnie odcinki
-
Jak zaplanować zwiedzanie Rzymu?
29.01.2026 08:00
-
Trendy w sztuce na 2026 rok
15.01.2026 07:00
-
Polscy artyści i Berlin: czyli dlaczego w Neue ...
01.01.2026 07:00
-
Po co organizuje się konkursy artystyczne? Gośc...
18.12.2025 08:00
-
O sztuce kobiet i jej przywracaniu. Gościni: dr...
04.12.2025 08:15
-
Jak osoby niewidome widzą sztukę? Gościnie: Adr...
20.11.2025 08:00
-
O 7 minutach na dzieło sztuki. Gość: Radek Kota...
06.11.2025 08:00
-
Jak zwiedzać i mieszkać dobrze w świecie, który...
23.10.2025 07:00
-
O byciu artystką i profesorką na ASP. Gość: Dom...
10.07.2025 06:00
-
O kolekcji wybitnych prac wybitnych artystów. G...
05.06.2025 06:10