Mentionsy

No dużo się działo w tym tygodniu w Unii Europejskiej.

Czekamy, co będzie po 5 czerwca, być może wcześniej pojawi się propozycja Komisji Europejskiej, jak uregulować handel Unii z Ukrainą, bo dodajmy to, że teraz jest bezcłowy handel,

Czyli zadajemy kłam tym kilku dekadom niemieckiego członkostwa w Unii Europejskiej, że będzie tak jak Niemcy chcą i nie będziemy słuchać nikogo.

No bo ostatnie lata, lata Scholza pokazały, że nawet jak Niemcy coś chcą, to nie zawsze mogą jednak uzyskać większość, bo jeśli Francja na przykład tego nie chce albo nie znajdą drugiego dużego kraju w Unii Europejskiej, to już były takie przykłady, gdzie Niemcy można ograć jednak w Unii, jeśli są osamotnione.

Były lata, kiedy irytował wielu w Unii Europejskiej, o tym jeszcze dzisiaj powiemy, ale nie w ostatnich latach.

Ale jeśli mówisz o nowym otwarciu, no nie ma nowego otwarcia w kwestii zadłużania się Unii Europejskiej.

Wykluczył możliwość euroobligacji obronnych, czyli zadłużania się wspólnego Unii Europejskiej na zakupy obronne, na zakupy uzbrojenia.

Nie jest to takie nowe otwarcie jak mówisz, nie jest to zmiana stanowiska, bo do tej pory to przede wszystkim Niemcy nie zgadzały się na wspólne zadłużanie Unii Europejskiej.

Friedrich Merz powiedział na jednej z konferencji, że on boi się takiego wspólnego zadłużania nie tylko Unii Europejskiej, ale i Stanów Zjednoczonych.

Myślisz, że to będzie taki duet bardziej Merz-Von der Leyen teraz w Unii Europejskiej, czy jednak, wracając do tego silnika francusko-niemieckiego, jednak Merz-Macron?

To, że na taki tandem francusko-niemiecki nie ma zgody, to już widzieliśmy w ostatnich latach w Unii Europejskiej.

Merkosi, czyli Angele Merkel, kanclerz Niemiec, która była zresztą nazywana cesarzową Europy, była niesłychanie silną osobowością w Unii Europejskiej i prezydent... Zaraz, zaraz, przecież to podobno von der Leyen jest teraz cesarzową.

Że unijne szczyty zanim się rozpoczynały, to Francja i Niemcy, czyli Angela Merkel i Nicolas Sarkozy spotykali się razem, coś tam uzgadniali i potem w zasadzie przyjeżdżali już z przygotowaną receptą dla Unii Europejskiej, która będzie działać tak, jak to Francja i Niemcy napisały.

Bo przez dekady jak powiedzieliśmy i Niemcy i Francja dyktowały warunki Unii Europejskiej, ale czerwiec ubiegłego roku to był chyba moment przełomowy.

Wtedy następowało, to już było po wyborach do Parlamentu Europejskiego, przywódcy na szczycie uzgadniali obsadę stanowisk tych najważniejszych w Unii, tutaj problemu nie było, ale nagle mowa była o agendzie strategicznej Unii Europejskiej na najbliższe lata.

I po raz pierwszy w Unii Europejskiej Niemcy i Francja były osamotnione na Radzie Europejskiej.

Nie pamiętam, żeby coś kluczowego było dla Unii Europejskiej.

Inna sprawa, że Niemcy jako największy płatnik Unii Europejskiej zawsze mówił, że jeżeli na coś mamy się zgodzić, no to dobrze byłoby, żebyśmy to my przede wszystkim decydowali, skoro my mamy łożyć na to pieniądze.

No i nawiązałaś do tej historii, do powstania Unii Europejskiej, Europejska Wspólnota Węgla i Stali, a jeszcze wcześniej deklaracja Schumanna, 75 lat od tej deklaracji.

I wtedy była ostra krytyka, że przywódcy Francji i Niemiec dogadują się z Rosją za plecami NATO, za plecami Unii Europejskiej, a to było chyba miesiąc czy kilka miesięcy przed szczytem NATO, kiedy miała być nowa koncepcja strategiczna Sojuszu opracowywana, czy też nawet uzgadniana.

I wtedy był już taki pierwszy rys oficjalny, to znaczy otwarcie zaczęto mówić, że takie ustalenia są po prostu w Unii Europejskiej nie do zaakceptowania.

Ja pomijam już też ustalenia, które rzutowały na sytuację całej Unii Europejskiej, tam wtedy chodziło o możliwość przyzwolenia na większe zadłużanie się i te kary,

We Lwowie takie ożywienie trójkąta weimarskiego właśnie w kontekście Ukrainy z nadzieją, że w tym wypadku rząd Merza będzie bardziej stanowczy, jednoznaczny i że łatwiej będzie o porozumienie nie tylko między Francją, Polską na poziomie Unii Europejskiej w sprawie pomocy dla Ukrainy.

Niemcy w Unii Europejskiej wraz ze Stanami Zjednoczonymi będą wywierać presję i nie wykluczył także zaostrzenia kolejnych sankcji.

I właśnie kiedy był tym premierem Holandii, Holandii, czyli małego kraju w Unii Europejskiej, odczuwał współpracę francusko-niemiecką i dawał upust swojemu niezadowoleniu.