Mentionsy
#167 Magdalene Ho
Zazwyczaj w Szafie Melomana zajmujemy się historią, dalszą i bliższą – omawiamy postaci wybitne zarówno w zakresie twórczości, jak i wykonawstwa. Ale przecież wybitny niekoniecznie oznacza „należący do historii”. Dzisiaj chcę Wam opowiedzieć o pianistce, której talent mnie olśnił, zarówno w nagraniach, jak i na żywo. Mowa o pochodzącej z Malezji Magdalene Ho, której styl jest niezwykle oryginalny. Mając 23 lata, zdobyła już kilka laurów konkursowych, ale ma też doświadczenie odrzucenia na dużej imprezie, którą był Konkurs Van Cliburna w zeszłym roku i to odrzucenia tak spektakularnego, że chyba rozsławiło jej nazwisko bardziej niż owe laury.
Niedawno Magdalene Ho debiutowała w Polsce, więc skorzystałem z okazji, by posłuchać jej na żywo, a także, by z nią porozmawiać. W dzisiejszym odcinku spróbujemy wspólnie poszukać odpowiedzi na pytanie, na czym polega fenomen stylu jej gry.
Nagrania wspomniane w odcinku:
C. Franck, Preludium, chorał i fuga (Van Cliburn 2025)
C. Saint-Saëns, V Koncert fortepianowy „Egipski”, Ho/SWR/Karabits (2025)
Za umożliwienie przeprowadzenia wywiadu z Magdalene Ho, wsparcie i użyczenie nagrań dziękuję bardzo serdecznie Stanisławowi Suchorze z agencji SONORA.
Audycja powstała dzięki Mecenasom. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie Patronite.pl.
Jeśli odcinek Ci się podobał, postaw mi wirtualną kawę! Bez niej pracować nad audycjami nie sposób. Zrobisz to w serwisie Buycoffee.to.
Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.
Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie Ruch Muzyczny. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.
Szukaj w treści odcinka
Mowa o pochodzącej z Malezji Magdalene Ho, której styl jest niezwykle oryginalny.
Niedawno Magdalene Ho debiutowała w Polsce, więc skorzystałem z okazji, by posłuchać jej na żywo, ale także, by z nią porozmawiać.
Słuchaliśmy preludium z preludium chorału i fugi Césara Franca w wykonaniu Magdalene Ho na konkursie Van Kleiberna w 2025 roku.
Magdalene Ho rozpoczęła tamten występ od tokaty de Durbacha w katalogu Schmidera numer 912.
A swój występ Magdalene Ho zakończyła etiudą w formie walca Camille Saint-Saënsa.
Ale nie Magdalene Ho.
Gra oczywiście Magdalene Ho.
Ta fuga w wykonaniu Magdalene Ho brzmi jakby pianistka na poczekaniu tworzyła ten chromatyzujący, archaizujący temat brzmiący trochę jak z fantazji Svelinka.
Innego zdania byli jurorzy konkursu pod przewodnictwem Paula Luisa i nie dopuścili Magdalene Ho do ćwierćfinału.
Nagrał pełen zdumienia, by nie powiedzieć oburzenia materiał na ten temat, który dotarł chyba dalej niż sam konkurs, bowiem i ja Van Kleiberna nie śledziłem, a ten materiał o Magdalene Ho, mający zresztą 70 tysięcy odtworzeń, obejrzałem i postanowiłem przesłuchać ten występ fragmentów, którego wspólnie przed momentem słuchaliśmy.
Ja więc ostatecznie nie będę się oburzał na to, co przydarzyło się Magdalene Ho, choć zwracam uwagę na różnice w skali.
Komentując owo zamroczenie, Anna Geniuszena, wybitna pianistka, powiedziała, że w Magdalene Ho jest coś,
Zostawmy metafizykę, nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, bo to odrzucenie sprawiło, że o Magdalene Ho dowiedziało się wielu melomanów i niezależnie od wyniku konkursu możemy się Magdalene Ho zainteresować i śledzić jej wykonania.
Kim jest Magdalene Ho?
Przyszła na świat w Szanghaju, mając 8 lat wygrała na konkursie w Hongkongu, następnie przeniosła się do Anglii, podobnie jak Magdalene Ho i tam zaczęła się już na poważnie kształcić.
Obecnie Magdalene Ho studiuje pod okiem Dmitrija Aleksiejewa w Royal College of Music.
Pierwszym międzynarodowym sukcesem Magdalene Ho było zwycięstwo w konkursie Clary Haskell w Szwajcarii i zdobycie tam także trzech nagród specjalnych, a zatem zgarnęła całą pulę.
W Poznaniu, gdzie miałem okazję raz posłuchać na żywo gry Magdalene Ho, wykonywała razem z Filharmonią Poznańską pod kierownictwem Marka Pijarowskiego szalenie popularny koncert fortepianowy Edwarda Griga.
Chciałbym, abyście posłuchali fragmentu drugiego ogniwa, gdzie tego nagromadzenia egzotyzmu jest sporo, a jednocześnie Magdalene Ho pokazuje wspaniale swoją umiejętność śpiewnego grania.
Andantę z piątego koncertu fortepianowego Camille Saint-Saënsa grała oczywiście Magdalene Ho, której partnerowała tutaj znakomicie orkiestra SWR.
To była Magdalene Ho, z którą rozmawiałem w Poznaniu 6 grudnia 2025 roku po jej polskim debiucie z Filharmonią Poznańską.
Za uwagę dziękuję Wam serdecznie Mateusz Ciupka i na pożegnanie raz jeszcze Magdalene Ho oraz obiecane Intermezzo Edur z opusu 116 Johannesa Brahmsa.
Ostatnie odcinki
-
#167 Magdalene Ho
06.02.2026 15:42
-
#166 Wilhelm Furtwängler
23.01.2026 16:43
-
#165 LIVE 15 - Podsumowanie roku 2025
09.01.2026 19:56
-
#164 Boska komedia w muzyce
12.12.2025 18:26
-
#163 Wariacje Goldbergowskie
06.11.2025 00:22
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie finału [L...
21.10.2025 15:10
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie III etapu...
17.10.2025 14:08
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie II etapu ...
13.10.2025 14:04
-
XIX Konkurs Chopinowski. Podsumowanie I etapu [...
08.10.2025 13:15
-
#162 Chopin. Przyszłość
02.10.2025 11:43