Mentionsy
Szafa Melomana
Szafa Melomana
04.07.2025 18:15

#156 Chaconne. Metafora losu

Formy muzyczne nie rodziły się w próżni. Porządek dźwięków często oddawał porządek myślenia człowieka o świecie, stanowił wyraz jego postrzegania własnego miejsca w tym świecie. Co kryje się w wariacjach ostinatowych, jakimi są chaconne i passacaglia? Obie o hiszpańskim rodowodzie, zawojowały muzyczną Europę XVII i pocz. XVIII w. Co mówią o człowieku i jego losie? O tym opowiadam w najnowszym odcinku. Zapraszam bardzo serdecznie!


Podcast powstał dzięki ⁠⁠⁠⁠⁠Mecenasom⁠⁠⁠⁠⁠ Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie ⁠⁠⁠⁠⁠Patronite.pl⁠⁠⁠⁠⁠.


Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.


Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie ⁠⁠⁠⁠⁠Ruch Muzyczny⁠⁠⁠⁠⁠. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.

Frescobaldiego Biber Biebera Schweitzer Ferskobaldiego Jana Sebastiana Bacha Chaconna Cervantesa Szakony Orff La Illustre Fregona Mateusz Ciupka Melomana Mendelssohn Ferrari

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 10 wyników dla "Biber"

Pasakalie G-moll z sonat misteryjnych czy też sonat różańcowych Hansa Ignaca Franza von Bibera.

W ich tle stoi ciekawy epizod z życia Bibera łączący go z Bachem.

W 1670 roku książę wysłał Bibera do Absam w Austrii, gdzie mieściła się pracownia lutnicza Jakoba Steinera, który w swoich czasach uchodził za mistrza lutnictwa w równego Stradivariemu.

Bibers absam potajemnie udał się do Salzburga i przyjął posadę u tamtejszego arcybiskupa, wystawiając Lichtensteina do wiatru.

Rzeczą ogólnie znaną jest to, że w tych sonatach Biber zastosował skordaturę, czyli przestrajanie skrzypiec tak, by uzyskać szczególne, odmienne od standardowego brzmienie.

Jako finału rozważań modlitewnych nad życiem Chrystusa wydaje się pomysłem śmiałym i pokazującym, jak żywy był umysł Bibera i jak bardzo ten twórca miał szerokie horyzonty.

Według skrzypaczki i muzykolożki Lia Nelson, pasakalia G-moll Bibera to najbardziej złożona kompozycja na skrzypce solo przed Bachem.

To schemat, który już poniekąd znamy z pasakali Bibera, a trochę też Ferskobaldiego, ale dokładnie słychać, jak w porównaniu z muzyką włoską, tu przewagę zdobywa analityczne myślenie, zdyscyplinowana kontrapunktyczna struktura, którą Bach

On tymczasem napisał jedną, na dodatek zupełnie inną niż Buxtehude, a temat jej zaczerpnął nie z muzyki organisty Lubeckiego, ale jeśli wierzyć niektórym badaczom z muzyki francuskiej, konkretnie z podobnych nieco do biberowskich sonat duchowych André Rézon.

Młodszej i zarazem dojrzalszej potomkini biberowskiej pasakali G-moll.

Ostatnie odcinki