Mentionsy

Szafa Melomana
Szafa Melomana
20.06.2025 17:59

#155 Wenecka Safona. O Barbarze Strozzi

Żaden XVII-wieczny włoski kompozytor nie opublikował tak dużej liczby utworów świeckich, co kompozytorka – La virtuosissima cantatrice, wenecka Safona, czyli Barbara Strozzi. Jej odkrycie w latach 70 minionego wieku sprawiło, że świat muzyki dawnej zadrżał z ekscytacji. Muzyka Strozzi, podobnie jak jej fascynujący, tajemniczy życiorys, doskonale wpisywały się w upodobania ruchu wykonawstwa historycznego. Powstały dziesiątki nagrań, a także dziesiątki mitów na temat jej rzekomego bogactwa lub wyjątkowo rozwiązłego stylu życia. Kim naprawdę była Barbara Strozzi i na czym polega oryginalność jej dorobku? O tym opowiadam w najnowszym odcinku.


Podcast powstał dzięki ⁠⁠⁠⁠Mecenasom⁠⁠⁠⁠ Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie ⁠⁠⁠⁠Patronite.pl⁠⁠⁠⁠.


Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.


Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie ⁠⁠⁠⁠Ruch Muzyczny⁠⁠⁠⁠. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 11 wyników dla "Monteverdi"

Co więcej, najwybitniejszy twórca oper pierwszej połowy XVII wieku, czyli Claudio Monteverdi, wcale nie trafił do muzealnych archiwów jako ciekawostka dla badaczy, ale wciąż jego dzieła są wystawiane w coraz to nowych inscenizacjach i przyciągają tłumy chyba nie mniejsze obecnie niż Puccini, Verdi czy Wagner.

Dokładnie rok później do Wenecji przeprowadził się Claudio Monteverdi, który stracił w wyniku dworskich intryg posadę na dworze w Mantui.

Monteverdi i jego obecność miała dla muzyki w Wenecji znaczenie kluczowe.

Co prawda Monteverdi nie pisał dla Teatro San Cassiano, choć długo muzykolodzy uważali, że właśnie dla tej sceny powstał powrót Ulissesa.

W Teatro San Cassiano swoje panowanie muzyczne roztoczył inny twórca, uważany za duchowego i muzycznego następcę Monteverdiego, a dosłownie dalszego spadkobierca jego stanowiska w Bazylice św.

Cavallego i Monteverdiego łączyło jedno nazwisko.

Dla Monteverdiego napisał libretto do opery La Finta Patza z 1627 roku, która niestety zaginęła i gdyby się kiedyś w przyszłości odnalazła,

Tymczasem Teatro Novissimo otworzył się w roku 1640 premierą, a jakże, opery La Finta Pazza, ale już nie do muzyki Monteverdiego, tylko Francesca Sacratiego.

W ten sposób działali, zarabiali, funkcjonowali zarówno Monteverdi jak i Cavalli.

Musimy sobie uświadomić, że gdy Monteverdi opuszczał ten padł łez, Strozzi miała już 22 lata.

Do końca życia pozostała wierna nowej muzyce, właśnie Monteverdiego, Cacciniego i swojego mistrza Francesca Cavallego.