Mentionsy

Zdaniem wielu muzykologów to najlepsza opera Pucciniego, choć tak naprawdę aż 9 z 12, które skomponował na stałe gości w repertuarach teatrów operowych pod niemal każdą szerokością geograficzną.

Dokładnie dziś 29 listopada 2024 roku obchodzimy setną rocznicę śmierci Giacomo Pucciniego.

Zastanawiałem się dość długo, o czym można powiedzieć w stulecie śmierci Pucciniego.

O litość apelował do realizatorów, a szczególnie do samego Pucciniego, Ricordi, wydawca nut, który pisał listy, by nie przeforsowywać solistów.

A jednak ta noc, tuż po premierze, była dla Pucciniego koszmarna.

Niejakim pocieszeniem dla Pucciniego było to, że nie wszyscy dziennikarze tak pisali.

Dlaczego lokalna prasa, miasta, które tak serdecznie przyjęło poprzednią operę Pucciniego, Manon Lescaut, napadła na kompozytora?

Czy jednak niepokój Pucciniego wynikał wyłącznie ze złej atmosfery na próbach i z nieprzychylnych recenzji?

Manon, czyli największy sukces Pucciniego przed Cyganerią, też była sukcesem, ale na mniejszą skalę.

Nad ludzkim wysiłkiem matka Pucciniego wystarała się o pieniądze na jego studia i utrzymanie tam w Mediolanie.

Dzięki Fontanie udało się Pucciniemu nawiązać kontakt z Juliem Ricordim, szefem oficyny wydawniczej i człowiekiem, który patronował większości późniejszych sukcesów operowych Pucciniego.

Tuż po tym złożył u Pucciniego zamówienie na kolejną operę – Edgar.

Tam powstały niemal wszystkie późniejsze najlepsze opery Pucciniego, za wyjątkiem Turandot.

Popularność Pucciniego była tak duża, że zaproponowano mu nawet objęcie katedry kompozycji w Mediolanie.

To prawda, że Ricordi zamówił u młodego pana Pucciniego kontrabandę w postaci Manon, która wcale twojej nie naśladowała.

Nie wiemy dzisiaj, czy ten jadowity ton, który wyczuwamy w tym liście, wskazuje, że Leon Cavallo Pucciniego szczerze nie lubił, czy może chował urazę za to libretto, którego nie udało się w końcu wspólnie stworzyć, czy może tak pisał do masnę, bo mu się chciał po prostu przypodobać, sprawić mu jakąś przyjemność w obliczu narastającej fali sukcesów maną w wersji Pucciniego, a nie w wersji Francuza.

Leon Cavallo znów poszedł do mediów i odniósł się do komunikatu Pucciniego, wskazując, że on już dawno ma opracowane libretto własnego autorstwa i od kilku miesięcy pracuje nad muzyką, a Puccini jeszcze nawet nie ma libretta, więc wiadomo kto był pierwszy.

Oczywiście nie słuchając jej od pierwszego do ostatniego taktu, ale podążając po ścieżce libretta będziemy próbowali przyjrzeć się z bliska temu, jak zbudowana jest ta opera i co decyduje o tym, że według wielu muzykologów, w tym według mnie, jest to najlepsza opera Pucciniego.

Od samego początku muzyka Pucciniego kroczy za postaciami, za słowem oddaje ich emocje.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego, Szafa Melomana.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Names mentioned Pucciniego.

Moim zdaniem jest to jeden z najlepszych arii, jakie wyszły spod pióra Pucciniego, choćby dlatego,

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

No właśnie, na tym częściowo polega sukces Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Oczywiście nie było tak w czasach już Pucciniego, no ale on pisał opery nie o swoich współczesnych czasach, tylko o czasach swojej młodości, no i operę o rzeczach, które działy się w latach 40.

Pucciniego piosenka.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Muzyka Pucciniego brzmi bardzo naturalnie dla nas, jakby była oczywista.

Pucciniego, Szafa Melomana.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pod koniec tego dialogu pojawia się motyw choroby przez Pucciniego oznaczony w partyturze jako lento tranquillo.

Pucciniego.

Splot tych dwóch duetów tworzący kontrastowy wewnętrzny kwartet jest jednym z ansamblowych mistrzostw Pucciniego.

Pucciniego piosenka.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Pucciniego.

Tak kończy się cyganeria Giacoma Pucciniego.

Jest wiele innych takich szczegółów, których zapatrzenie w metodę twórczą, w realizm, w tekst pierwotny sprawiło, że Cyganeria Leoncavalla pozostaje dzisiaj tak zwaną operą zapomnianą, raczej dla koneserów, podczas gdy Cyganeria Pucciniego święci triumfy.

Jeśli szukamy odpowiedzi na pytanie, dlaczego Cyganeria Pucciniego jest jego najlepszą operą, to właśnie w porównaniu tych dwóch oper to się rodzi, bo nieczęsto zdarza nam się sytuacja, kiedy mamy u dwóch kompozytorów, niemal rówieśników, operujących w podobnym kręgu stylistycznym próbę opracowania tego samego literackiego pierwowzoru.

Właśnie to porównanie pokazuje, dlaczego dzieło Pucciniego jest tak znakomite.