Mentionsy

Dzisiaj w Studio wiedzy będzie lekcja języka angielskiego, ale będziemy szlifować nasz akcent i ten amerykański i ten brytyjski.

I w naszym studiu jest już Aleksandra Karwacka, anglistka i wykładywczyni Szkoły Głównej Handlowej, ale także Uniwersytetu Otwartego UW, gdzie Pani Aleksandra prowadzi zajęcia ze standardowego akcentu brytyjskiego oraz amerykańskiego.

Mam nadzieję, że się pani domyśla, ile to odwagi z mojej strony wymagało, żebym po angielsku wymówiła nazwy tych kursów.

Po co nam właściwie ładny akcent, gdy uczymy się tak ogólnie języka obcego, ale tutaj skupiamy się na języku angielskim?

Czy nie wystarczy po prostu jakoś się dogadać?

Pewnie tak, ale z mojego doświadczenia takiego nawet osobistego dobry akcent robi bardzo dobre wrażenie, pierwsze wrażenie.

W mojej pracy jako wykładowca często przychodzą do mnie studenci, zdają egzamin ustny.

I wiem, że jeśli zaczynają mówić z bardzo dobrym akcentem, to od razu mój mózg podpowiada, że są na dobrym poziomie językowym.

Nawet jeszcze przed tym, jak mają szansę się popisać jakimś zaawansowanym słownictwem czy jakimiś zaawansowanymi strukturami gramatycznymi, to jeśli ktoś mówi ładnie, to od razu wydaje się, że mówi na bardzo dobrym poziomie.

Od razu dopytam, co w Pani odczuciu jest ważniejsze w takiej komunikacji właśnie za granicą w kraju anglojęzycznym?

Czy to będzie właśnie ta ładna wymowa, czy jednak bardziej poprawne struktury gramatyczne?

I taki trochę potato jest ten angielski.

Czy jednak lepiej jest ładnie mówić, ale troszeczkę tam mieszać gramatykę?

Jeśli ktoś mówi ładnie, jeśli ktoś ma taką świadomość podstawową albo bardziej nawet zaawansowaną, fonetyczną, to najczęściej to idzie w parze i z dobrym słownictwem i z taką ogólną gramatyczną poprawnością.

Ale pewnie rzeczywiście ze względów takich czysto praktycznych najważniejsze jest to, żeby się dogadać, prawda?

Ale podobnie rzecz ma się do gramatyki czy słownictwa.

W ogóle niedoskonałości powinny nam nie przeszkadzać, bo powinniśmy mówić, prawda?

To o tych narzędziach i o tej bardzo ładnej wymowie i amerykańskiej i brytyjskiej jeszcze porozmawiamy, ale to jeszcze muszę takie podpytanie do tego pytania głównego.

To prawda, jeśli chodzi o te dwa kraje, to występuje bardzo duże zróżnicowanie, jeśli chodzi o akcenty i mówimy tutaj o zróżnicowaniu pod względem geograficznym, czyli regionalnym, ale także społecznym.

Występują w języku angielskim również socjolekty związane z przynależnością do danej grupy etnicznej, czy do danej klasy społecznej.

Niemniej jednak w obu przypadkach te dwa standardowe akcenty, te dwie standardowe odmiany języka angielskiego mają szczególny status.

Tylko problem polega na tym, że jeśli naprawdę nam to bardzo dobrze wyjdzie, to pewnie będziemy niezrozumiani przez takiego typowego Polaka czy Niemca.

Mnie też bardzo ciekawi w ogóle to, co wpływa na to, że dany akcent kształtuje się w ten czy w inny sposób i o tym też będziemy rozmawiać, ale zacznijmy właściwie od samego początku, czyli od historii.

Dlaczego Amerykanie mówią inaczej niż Brytyjczycy, skoro jeśli przypomnimy sobie historię, no to przecież osadnicy z Wielkiej Brytanii czy kolonizatorzy, jak kto woli, byli właśnie tymi pierwszymi, którzy pojawili się w Ameryce Północnej?

Tak, oczywiście te różnice wynikają z historii i początki w zasadzie odmiany amerykańskiej sięgają początków XVII wieku.