Mentionsy

Odkrywanie Ratusza.

Wędrujemy więc dzisiaj do poznańskiego ratusza z moją gościnią, doktor Magdaleną Mrugalską-Banaszak.

I no obroniłam pracę i natychmiast zostałam przyjęta do Ratusza, no bo był wakat i pilnie potrzebowano pracownika.

I wróciłam już na stałe do Ratusza.

I od stycznia, jak mówię, jest nowym kierownikiem Ratusza Muzeum Poznania.

Ja zostałam w muzeum, no bo my mamy teraz ten wielki projekt unijny remontu ratusza i dwóch kamienic i pracuję jeszcze przy tym projekcie.

Jestem konsultantem naukowym do tych dwóch właśnie wielkich inwestycji, czyli nowej ekspozycji Ratusza i tutaj zrobiłam nowy scenariusz ekspozycji i będziemy też otwierać coś zupełnie nowego, nową placówkę muzealną.

W Poznaniu, czyli Muzeum Mieszkańców w dwóch kamienicach vis-a-vis Ratusza.

Przedtem nadzorowałam Poznań przed Quadro, jak pan powiedział, czyli remont gotyckich piwnic i parteru Ratusza.

A najważniejszym remont, no to jest remont na tym reprezentacyjnym pierwszym piętrze Ratusza, czyli no unikatowa sala renesansowa pochodząca z czasów Quadry, sala królewska, gdzie dokonaliśmy no pewnych istotnych odkryć i sala sądowa.

Dużo szkody, co jest istotne i co trzeba powiedzieć, że w 45 roku runęła wieża Ratusza.

Więc w 1945 roku, kiedy wchodziło się do Ratusza, to na przykład Sala Królewska to była ta sala, którą odnowili pruscy konserwatorzy w 1913 roku.

To jest bardzo ciekawe, nawet teraz jak to pani opowiada, ale to też wynika z lektury książki, odkrywanie Ratusza, historia powtarzalności.

Pięknie wyglądającego Ratusza, jak spod igły po remoncie i później znów do upadku i to jest właśnie taka sinusoidalna, raz w górę, raz w dół.

Zamkniemy muzeum i nie będzie można nic obejrzeć w środku ratusza, ponieważ przystępujemy do prac na parterze również w jednym z pomieszczeń,

Powiedziałbym w pozycji główna specjalistka od naszego Ratusza.

Bardzo pani pisze ciekawą rzecz, że pani Teresa Jakimowicz tak intensywnie się tym zajmowała i tak intensywnie przymierzała się do napisania monografii Ratusza, że nikt nie ważył się dotknąć tego tematu, bo ona go zarezerwowała.

Kiedy rozpoczęliśmy remont, na razie skromnie, toalet w ratuszu, w piwnicach ratusza i zaczęły wychodzić różne ciekawe, ale też dziwne historie właśnie.

To było w ogóle ten remont i otwarcie ratusza w 1954 roku, a właściwie dokładnie na 22 lipca, co oczywiście już wszystko tłumaczy.

Jan-Baptysta Quadro to był architekt włoski, którego sprowadziła Rada Miasta Poznania w połowie XVI wieku, a dokładnie 3 marca 1550 roku, tego dnia spisał umowę z miastem na przebudowę ratusza.

I to jest taka data graniczna dla historii architektury ratusza.

Odkryliśmy elewację zewnętrzną Ratusza, tą elewację od zachodu, tą elewację przed przebudową właśnie quadry.

I masę takich, no może nie masę, przesadzam, ale takie elementy właśnie związane z tą gotycką historią Ratusza.

Magdalena Mrugalska-Banaszak, znawczynią historii poznańskiego Ratusza.

A jak jest w przypadku naszego ratusza?

Odkryliśmy zejście do piwnic, więc znów możemy domniemywać, jak wówczas wchodziło się do Ratusza.

Znawczynią historii poznańskiego Ratusza.

Kiedy na strychu ratusza znaleźliśmy, i tu chwała moim poprzednikom, że nie wyrzucili, znaleźliśmy tak zwany handwas.

które wisiało w sklepionej izbie na pierwszym piętrze ratusza.

No bo to właśnie ta historia jest skomplikowana, bo dzisiaj już nie ma sklepionej izby na pierwszym piętrze ratusza, tylko jest klatka schodowa, bo przecież w końcu lat 40. przebito klatkę schodową.

One w pewnym momencie zostało zdemontowane, zdjęte i nagle w latach osiemdziesiątych znalezione na strychu Ratusza.

A drugie bardzo istotne odkrycie, szczególnie jak robiliśmy scenariusz nowej ekspozycji, a ja pisałam monografię Ratusza, to pod schodami

Prowadzącymi przy wejściu do Ratusza były niegdyś schody prowadzące bezpośrednio do restauracji ratuszowej.

Różnymi kamieniami znalezionymi podczas odbudowy Ratusza.

Nie tylko Ratusza, ale całego Starego Rynku.

Czyli to jest po prostu symboliczny przedmiot po zakończeniu odbudowy PRL-owskiej Ratusza.

Do ogromnego, bo 70% pisze pani, 70% Ratusza zostało zniszczone.

Na miejscu dzisiejszej wagi, więc wtedy sala posiedzeń Rady Miejskiej była tam, ale po 1913, kiedy była ta przebudowa ratusza, na drugim piętrze urzędował magistrat.

Wszyscy byli prowadzeni do ratusza i właśnie do sali renesansowej.

Cały remont prowadzony w latach 60, znaczy cały parter Ratusza został dostosowany na potrzeby Urzędu Stanu Cywilnego, nie muzeum, tylko Stanu Cywilnego, Urzędu Stanu Cywilnego, całe te przestrzenie na parterze.

Chyba długo nie działało, bo poznaniacy zapomnieli o tym urządzeniu i dopiero pruscy konserwatorzy, kiedy przygotowywali się do remontu Ratusza w końcu XIX wieku, odnaleźli kontrakt właśnie na to błazeńskie urządzenie.

No chyba nawet katedra nie jest w stanie pobyć Ratusza, jeżeli chodzi o jego powielanie, jego wizerunku na rozmaitych gadżetach.

Trudno się wychodziło z ratusza na emeryturę, chociaż to jest takie wyjście, nie wyjście.

Właściwie nie wyszła pani z tego ratusza.

Czyli będzie pani mogła jednak powiedzieć, przechodząc obok tego ratusza z jakimiś znajomymi albo gośćmi, że właściwie ja byłam ostatnią, która tutaj w tym ratuszu urzędowała.

Zgasiła światło, ale tylko po to, żeby je zaraz nam włączyć, bo przygotowywana jest wspaniała ekspozycja po remoncie ratusza.

Pani doktor Magdalena Mrugalska-Banaszak, autorka absolutnie wspaniałej, przepięknej książki Odkrywanie Ratusza.