Mentionsy

Studio Dynks
Studio Dynks
11.04.2026 04:00

Open Mike (12) Rozmowa z Dominiką Knapik i Patrycją Kowańską o spektaklu „Very Very Hamlet” w Teatrze Polskim w Poznaniu

Rozdziały (9)

1. Wprowadzenie i przedstawienie

Mike Urbaniak wprowadza audytorów do tematu i przedstawia go Dominikie Knapik i Patrycji Kowańskiej, autorów spektakłu Very Very Hamlet.

2. Sekcje zwłok i temat śmierci

Dziewczyny opowiadają o temacie sekcji zwłok i śmierci w ich pracach teatralnych.

3. Duet Gruba i Głupia

Dominika i Patrycja opowiadają o powstaniu duetu Gruba i Głupia i ich relacjach twórczych.

4. Kolejne projekty i relacje twórcze

Komentują różne projekty, relacje twórcze i kolaboracje z innymi reżyserami i aktorami.

5. Nazwa duetu i jej motywacja

Dominika i Patrycja wyjaśniają powody wyboru nazwy duetu i ich motywację.

6. Kooperacja i relacje międzyludzkie

Rozmawiają o kooperacji, relacjach międzyludzkich i ich wpływie na twórczość.

7. Dzień na scenie i relacje z teatrami

Opowiadają o swoim dniu na scenie i relacjach z różnymi instytucjami teatralnymi.

8. Spektakle i relacje z teatrami

Komentują swoje spektakle i relacje z Teatrem Polskim w Poznaniu oraz innymi instytucjami teatralnymi.

9. Praca nad spektaklem Very Very Hamlet

Rozmowa koncentruje się na procesie przygotowania spektaklu Very Very Hamlet, jego tematyce i teatralnych technikach. Autorzy podkreślają, że spektakl jest bardzo przemyślane i zbudowany na konkretnych konceptach, a nie jest improwizacją. Dyskusja obejmuje also obsesję szekspirowską i jej motywację.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 9 wyników dla "Szekspira"

I po prostu też robiąc taki sobie research, jeśli chodzi o Szekspira i tak dalej i tak dalej, jakby też Patrycja wcześniej nie występowała na scenie.

Wchodzicie teraz i zaraz jeszcze, żebym nie zapomniał zapytać o Very Very, o te tytuły Very Very i o Szekspira i o waszą obsesję szekspirowską, to musimy to poruszyć, żebym nie zapomniał.

Także tak, czułyśmy, że to jest dobra literatura, no ale prawnie dostałyśmy i wróciłyśmy do Szekspira, do naszego dziadzia Szekspira.

Weryczli wróciłyśmy do Szekspira.

Jak wiesz, nie wiesz co, to do Szekspira.

Myślę, że to już w odróżnieniu od Szekspira.

Ale właśnie też o to chodzi, bo bardzo mało jest Szekspira w tym spektaklu i mam nadzieję, że to nikogo nie zniechęci.

A jeżeli używamy już sceny z Szekspira, to w oldschoolowym tłumaczeniu, bo to też jest bardzo fajne używać takich różnych archaizmów.

Do następnego Szekspira, słuchajcie, do następnego.