Mentionsy

Studio Dynks
Studio Dynks
11.04.2026 04:00

Open Mike (12) Rozmowa z Dominiką Knapik i Patrycją Kowańską o spektaklu „Very Very Hamlet” w Teatrze Polskim w Poznaniu

Rozdziały (9)

1. Wprowadzenie i przedstawienie

Mike Urbaniak wprowadza audytorów do tematu i przedstawia go Dominikie Knapik i Patrycji Kowańskiej, autorów spektakłu Very Very Hamlet.

2. Sekcje zwłok i temat śmierci

Dziewczyny opowiadają o temacie sekcji zwłok i śmierci w ich pracach teatralnych.

3. Duet Gruba i Głupia

Dominika i Patrycja opowiadają o powstaniu duetu Gruba i Głupia i ich relacjach twórczych.

4. Kolejne projekty i relacje twórcze

Komentują różne projekty, relacje twórcze i kolaboracje z innymi reżyserami i aktorami.

5. Nazwa duetu i jej motywacja

Dominika i Patrycja wyjaśniają powody wyboru nazwy duetu i ich motywację.

6. Kooperacja i relacje międzyludzkie

Rozmawiają o kooperacji, relacjach międzyludzkich i ich wpływie na twórczość.

7. Dzień na scenie i relacje z teatrami

Opowiadają o swoim dniu na scenie i relacjach z różnymi instytucjami teatralnymi.

8. Spektakle i relacje z teatrami

Komentują swoje spektakle i relacje z Teatrem Polskim w Poznaniu oraz innymi instytucjami teatralnymi.

9. Praca nad spektaklem Very Very Hamlet

Rozmowa koncentruje się na procesie przygotowania spektaklu Very Very Hamlet, jego tematyce i teatralnych technikach. Autorzy podkreślają, że spektakl jest bardzo przemyślane i zbudowany na konkretnych konceptach, a nie jest improwizacją. Dyskusja obejmuje also obsesję szekspirowską i jej motywację.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 9 wyników dla "Ibsen"

Wydaje mi się, że akurat temat śmierci też troszkę z nim pracowałyśmy w Very Ibsen.

Bo w Very Ibsen, wiesz co, była taka rozmowa bardzo ciekawa po warszawskich spotkaniach teatralnych z Jankiem Czaplińskim.

Ale miałyśmy też przejazd z Ibsenem i myślę, że to też był ciekawy przejazd.

Akurat mieliśmy Ibsena teraz w Teatrze Polskim.

Ostatnia premiera to był Ibsen, więc odsyłam tutaj przy okazji do posłuchania też mojej rozmowy z Tadeuszem Pyrczakiem, reżyserem tegoż spektaklu.

No i Ibsen, więc Ibsen nie i Szekspir.

I faktycznie to jest dobry język do łamania, to jest dobry konstrukt kulturowy sam w sobie do dialogowania z. Bo jednak, wiesz, Ibsen to jest już nazwisko, to jest jakaś postać, to jest jakby totalna legenda dramatu.

I pod tym względem wdzięczne to są persony jak Ibsen, jego dzieła, jak Shakespeare.

W Ibsenie traktujemy dramaty Ibsena jako jego dzieci.