Mentionsy

Mimo tego, że półki kiedyś świeciły pustkami, wszyscy mieliśmy te same meblościanki, a własne mieszkanie było rarytasem, to chyba każdy z nas pamięta, na pewno, ale ma zdecydowanie sentyment do PRL-u.

Myślę, że na część moich pytań odpowie Wojtek Przylipiak, autor serii książek o czasach PRL-u.

Jego najnowsza książka zatytułowana Kelnerki, barmani i wodzireje, ale też również napisał między innymi Czas Wolny w PRL-u oraz Zakupy w PRL-u.

Możemy się nazwać młodszymi dzieciakami PRL-u chyba, nie?

No tak, no tak jak ustaliliśmy, jesteśmy podobny rocznik, więc pamiętamy pewnie końcówkę PRL-u.

Więc to nie jest tak, że było jasne, że ja chciałbym się na przykład przenieść do PRL-u i tam znowu mieszkać w tym okresie.

Ja też byłam dzieciakiem jak były czasy PRL'u.

Wojtek, a powiedz mi, skąd przyszedł tobie pomysł, żeby zrobić serię taką o PRL-u?

A ponieważ jeździła raz do roku, bo zbierała pieniądze przez cały rok, żeby raz do roku z Orbisem pojechać na wycieczkę zagraniczną i w PRL zwiedziła cały świat.

I a propos tych pokoleń, różnicy pokoleń, to też jedna z moich bohaterek w poprzedniej książki o zakupach w PRL'u, która pracowała w Baltonie, to były takie powiedzmy Pewexy dla marynarzy na początku, później dostępne dla wszystkich.

Jest takie ładne zdanie jednej z mojej poprzedniej książki bohaterek zakupach w PRL-u, która pracowała w Baltonie w Gdyni.

Ona też ma córkę, która urodziła się w latach 90., więc nie pamięta PRL-u.

Więc ja dlatego uważam też, że może ten PRL też z tego powodu jest taki nostalgiczny, że uważasz, że mogły być jeszcze aż takie rewolucyjne zmiany w naszym życiu, jak było na przestrzeni... Trudno powiedzieć, ale tu masz rację.

W PRL'u jak bardzo ważny był kelner.

To trochę tak jak przy zakupach w PRL'u, panie, która pracowała w sklepach, kończyły szkoły i uczyły się wszystkiego.

Ale że ci wejdę w słowo, akurat jeżeli chodzi o ekspedientki w PRL-u, to jednak mi się kojarzy, dokładnie jak w filmie Miś, prosz.

Ale jednak w tym takim okresie powiedzmy lat 70-tych, czy też wcześniej w 60-tych, w drugiej połowie, no to kelner to był, czy kelnerka to był ktoś, no bo też to też było ważne, że ci ludzie też mogli dużo rzeczy załatwić, bo pamiętajmy o tym, że w PRL-u się wszystko załatwiało albo zdobywało.

Spędzanie czasu wolnego w PRL-u.

Ogólnie, ogólnie brakuje mi stosunków międzyludzkich, bo to zdecydowanie żyło w PRL'u.

Co mi się też jeszcze kojarzy z PRL'em, to zdecydowanie domówki.

Ale trzeba przyznać, że jeżeli chodzi o władzę naszą w PRL-u, to oni zdecydowanie bardzo chcieli nam zapewnić czas wolny.

A faktycznie pisząc książkę o czasie wolnym w PRL-u, się w ogóle zderzyłem tym, jak tego czasu wolnego nie było w PRL-u.

Ludzie też wtedy bardzo ciężko pracowali tak naprawdę, więc bardzo często, szczególnie w tych pierwszych dekadach PRL-u, odpoczynek polegał na tym, że po prostu siedzieli w domu i odsypiali, albo słuchali radia,

Pamiętajmy, że ludzie w PRL'u bardzo często pracowali przez całe życie w jednym miejscu.

Myślę sobie, że my wracamy często naszym zachowaniem lub aktywnością do PRL-u.