Mentionsy

Ja nie jestem katolikiem, oczywiście byłem ochrzczony, ale nie czuję się wierzący, jestem agnostykiem, więc nie będę się wypowiadał na temat tego, co Millei uważa o Ojcu Świętym.

I bardzo mnie cieszy jako środkowoeuropejskiego libertarianina, że Millei tutaj jednak zdecydowanie opowiada się w polityce zagranicznej po stronie zachodnich demokracji, bo my też jesteśmy zachodnią demokracją.

Poprzednik Javiera Millei na urzędzie prezydenta Argentyny.

Millei mówi, że trzeba zrobić przede wszystkim dwie rzeczy.

I te główne plany reform gospodarczych, które Millei zamierza wprowadzić i wprowadza.

No więc Millei na początku powiedział, że to co jest najważniejsze, przynajmniej tak powiedzmy nawet nie w pierwszych 100 dniach, ale w pierwszych 20-15, no to będzie zredukowanie tego gabinetu, zmniejszenie liczby ministerstw.

Po różnych przebojach, które Millei ma z parlamentem to już spadło do mniej więcej połowy tej wartości.

Pamiętajmy o tym, że Millei może i

I tu i tam Millei ma mniejszość.

Finalnie zresztą Millei mówi, że tą taką najważniejszą dla siebie firmę państwową, czyli

Millei jest w stanie, powiedzmy, odwołać do tych szerokich mas społecznych z prośbą o poparcie i zobaczymy czy będzie to robił.

A Millei odcina się od tego.

Bo też są takie porównania, że Millei dla Argentyny może być tym samym, co Donald Trump dla Stanów wtedy.

I teraz jak świat, jak zagraniczny kapitał inwestorzy powinni obserwować Millei, a jak go powinni widzieć?

Oczywiście, że Millei kieruje się bardziej w stronę zachodnich demokracji, zachodnich gospodarek, ale jeszcze powiedzmy, że jeden dzień przed jego zaprzysiężeniem najwięksi inwestorzy, jeśli chodzi o Argentynę, to były

To też nie jest tak, że Millei kompletnie z drzask musi podnosić inwestycje zagraniczne, które miałyby trafiać do jego kraju.

Inwestorzy nie będą zainteresowani tym, jakie Millei ma poglądy filozoficzne, czy jest libertarianinem akurat takiego nurtu czy innego.

To co Millei może zrobić, żeby tych inwestycji napływało więcej, to może przede wszystkim ustabilizować sytuację makro w swoim kraju.

Oczywiście wybór Millei na prezydenta i początek jego prób reformowania kraju wzbudził strajki organizowane przez związki zawodowe, no ale jeżeli reforma nie wzbudza żadnego

W listopadzie w Stanach są wybory i Millei bardzo sympatyzuje z Donaldem Trumpem.

Millei wydaje mi się, że może używać takich porównań i może sugerować swoją sympatię do prezydenta czy byłego prezydenta Trumpa ze względów powiedziałbym wizerunkowo-politycznych.

Jakby nie patrzeć, Millei był outsiderem.

Millei, nie ukrywajmy tego, stosował populistyczne zagrywki w swojej kampanii wyborczej, natomiast to nie był taki populizm, jaki my go tutaj nazywamy w Europie, czyli upraszczanie wizji świata politycznego, bo to robią w tej chwili dosłownie wszystkie opcje polityczne.

Millei używał populizmu w rozumieniu my jako społeczeństwo, jako populus lud kontra elity, które są niewydajne, które sobie nie radzą, więc zmieńmy te elity i faktycznie zmienił.

I trochę do takiego nurtu populizmu odwoływał się też Trump, więc myślę, że to po prostu jest wizerunkowo opłacalne dla Milleia.

Millei próbuje to zrobić w drugą stronę.

Millei nie powiedział pierwszego dnia swojego urzędowania, nie powiedział tak, szanowni państwo, dzień dobry, prywatyzujemy Argentynę, a dziś wszystko jest prywatyzowane, do widzenia.