Mentionsy

Tego, jak przebiega wojna z Iranem, w kontekście orędzia prezydenta Trumpa i jakie to orędzie wywołało emocje w Europie, w tym Polsce, w kontekście sojuszniczej solidarności, obecności Amerykanów, tych napięć między Europą a Stanami Zjednoczonymi i tym wszystkim, co się z tym wiąże, no bo rzeczywiście powtarzamy po raz, który znowu jesteśmy w przełomowych czasach, cały czas coś się dzieje i tyle.

Cały czas Ameryka już właściwie wygrała, już jest po wszystkim, tylko jeszcze dwa czy trzy tygodnie, żeby cofnąć Iran do epoki kamienia łupanego, jak ujął to Donald Trump.

To, co było interesujące moim zdaniem, w tym również jego wystąpieniach i potem w komentarzach mediów, Time napisał obszerny artykuł, to jest chęć przerzucenia winy, wydaje mi się, bo narracja jest teraz taka, że nie spodziewali się jednak Amerykanie tego, że spodziewali się ograniczonej odpowiedzi, czy konkretnie Hexed, takie są wypowiedzi z administracji, spodziewali się ograniczonej odpowiedzi Iranu, ta horyzontalna eskalacja, pozioma eskalacja i zaskoczyła.

A od kilku dni Chiny przepuszczają tankowce przepływające, Iran przepuszcza tankowce przepływające przez cieślinę Ormus,

Jakiś próba złapania innego punktu ciężkości niż bombardowanie tylko cywilnej infrastruktury, żeby zmusić Iran?

A tak odczytuje naszą debatę w ogóle w internecie toczoną, że się zgodzimy, iż Ameryka weszła do wojny bez strategii politycznej, źle oceniła odporność Iranu.

Wywiad amerykański pisze o tym, że jedynie gdzieś około połowę wyrzutni rakietowych Iranu zostało zniszczonych.

Znaczy moim zdaniem nie ma w ogóle dzisiaj znaczenia, czy Stany Zjednoczone tę wojnę z Iranem za tydzień wygrają.

Dla Chin to jest wielka sprawa to, co się dzieje teraz w Zatoce Perskiej, bo jeśli faktycznie Iran utrzyma kontrolę nad ciśniną Ormus, to z punktu widzenia Pekinu

W gruncie rzeczy można się zastanawiać, jak dużą rolę w zdolności Iranu do porażenia świadomości systemu, świadomości sytuacyjnej USA odegrały Chiny i Rosję, ale po raz kolejny jest to działanie z drugiej linii, bez niepotrzebnej w moim przekonaniu agresji.

Wydaje mi się, że nie ma, ze względu również na rozwój technologii wojskowej, wypychanie z fortu kontynentu potęgi morskiej, co widać właśnie w Wormuzie, tak jak Iran.

Skończy się to prawdopodobnie tym, że Iran będzie kontrolował los państw Zatoki Perskiej i decydował o ich marży, a zatem będą protektoratem irańskim, chyba że Turcja stanie się państwem potężnym i będzie rywalizacja turecko.

Czy będziemy prowadzić politykę, która podobnie jak Iran umie trzymać Ormus za szyję, to my będziemy umieć obód królewiecki?

Tylko zwróć uwagę, że Ormus Iran nie chce blokować tego ad infinitum.

Iran będzie chciał pobierać z tego korzyści.