Mentionsy

Sto milionów - podcast o latach 90.
Sto milionów - podcast o latach 90.
30.01.2026 17:00

Brulion. Pokolenie 86 vs 68, obsesja transgresji I Cezary Michalski

W kolejnym odcinku podcastu „100 milionów” Marek Gluziński rozmawia z Cezarym Michalskim o tym, jak w latach 90. kształtowały się polskie media i w jaki sposób środowiska kontrkulturowe przenikały do głównego nurtu.
Punktem wyjścia jest historia „Brulionu” — od studenckiego biuletynu na UJ po pismo, które współtworzyło język i wyobraźnię całego pokolenia. Rozmawiamy o "trzecim obiegu", doświadczeniu pokolenia ’86 (anarchistyczne nastroje, trauma stanu wojennego i późniejszy zwrot ku konserwatyzmowi) i  „Pampersach” w TVP — przejmowaniu redakcji i prób oddziaływania na kulturę z poziomu mediów masowych. Mówimy o „wojnie na górze”, hegemonii mediów, pluralizmie, roli gatekeeperów i o tym, jak te procesy rezonują w dzisiejszym świecie.
Cezary Michalski — publicysta, eseista i prozaik. Był członkiem zespołów redakcyjnych „brulionu” oraz „Dziennika Polska–Europa–Świat” (zastępca redaktora naczelnego). W latach 1994–1997 kierował redakcją publicystyki kulturalnej i społecznej w TVP1. Publikował m.in. w „Frondzie”, „Arcanach”, „Krytyce Politycznej” i „Polityce”. Obecnie współpracuje z Telewizją Polsat i jest felietonistą Interii. Autor esejów oraz wywiadów-rzek m.in. z Jadwigą Staniszkis, Januszem Palikotem i Grzegorzem Schetyną.  

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 6 wyników dla "Andrzej Chorubała"

Andrzej Chorubała, ale właśnie ciągle jeszcze nasze pokolenie jest tam w całości.

Andrzej Chorubała obok Piotra Gruszczyńskiego piszą.

I Tygodnik Literacki został rozwalony przez wojnę na górze, bo Andrzej Chorubała napisał, kąśliwy, ale niecelowo.

Andrzej Chorubała z Maćkiem Chmielem, przejętym z Gazety Wyborczej, ale bardzo szybko ewoluującym w naszym kierunku i to nawet bardzo naszym.

No i ja myślałem, że mówiłem precyzyjnie, po czym w powieści Farciarz Andrzeja Chorubały, bo Andrzej Chorubała za każdym razem jak się z kimś rozstaje, to poświęca temu jedną powieść.

I Andrzej Chorubała miał rację, ale został wyrzucony do rzeczy z wicenaczelnego, a Rafał Ziemkiewicz został, bo Lisicki wybiera siłę przeciwko wszelkiemu, wszelkiej wartości zawsze.