Mentionsy

Krew, co prawda, nie leje się tu już w biały dzień, ale wieczorami jeszcze tak.

Pamiętam, jechałem wtedy tam ja, Kola, Biały i Giedrus.

I biały patrząc w sufit tego przedziału rzekł, kurwa, a miało być tak pięknie.

I pamiętam jak Biały, taki zestresowany, zaraz potem jak ten pociąg znowu ruszył i zaczął się rozpędzać, pamiętam Biały wyjął ten woreczek z diamentami z kielni, wysypał kilka z nich na rękę, z pięć lub sześć i trzymając je przed sobą rzekł, no nie ma bata, chyba będę musiał to połknąć.

Bo biały cały czas gadał mało, mało, bo on miał je wszystkie policzone i jeszcze mu dwóch czy trzech wciąż brakowało.

Ale wciąż miał jeszcze kilka butelek wódki w bagażu Giedrus potem i kilka biały.

Dlatego Biały nieco wówczas spanikował i pogubił te diamenty, chcąc je połknąć.

Biały zawsze miał takiego farta.

Biały nie odpuszczał.

I ten facet, jak Biały po raz kolejny kazał im się przenieść na inne miejsce, zaczął do nas sapać.

Jemu też chyba udzieliły się nerwy i po prostu zbulwersował się w końcu, ale Biały mówi wtedy do niego... I ta kobieta, bo tam trzy kobiety z nami jechały, plus ten facet i ta jedna z tych trzech, ta chyba jego żona.

I Biały też mówi do niego...

I pamiętam, biały chwycił go za palto, przeciągnął go na drugą stronę przedziału, po czym popchnął go na okno.

Ze dwa kuksańce mu zaraz też wsadził, ale jak ci już wiadomo, biały to był knypek.

Biały wlepił mu kilka kuksańców, po czym odwrócił się do mnie i do Giedrusa i skinął do nas głową.

I okazało się, że biały niepotrzebnie te diamenty połknął popijając je piwem.

Mówię, biały w czepku był urodzony, a raczej w czapeczce z daszkiem, z którą praktycznie nigdy się nie rozstawał.

Co biały?

Biały nic.

Biały już przecież te blizny widział.

A co do tego patrzenia w oczy, to ja miałem podobnie z białym.

Tak z reguły prezentował się biały.

Biały po mojej dyskretnej prośbie wyraził na to zapotrzebowanie, a Arciom się zgodził.

Do tego biały na przykład się nie stroił.

Biały był przezorny.