Mentionsy

U Pałajewa na ten wyjazd nie był zakontraktowany, więc ciężko nam było żądać od Pałajewa biletów i forsy dla Giedrusa.

Ale jeśli dalej mam mówić o kamieniach, to w pamięć dość mocno wryła mi się anegdota, jak to pewnego razu Pałajew zażyczył sobie odkupić wyjątkowy kamień.

To otóż bogaty jakiś Arab, mieszkaniec Abu Dhabi, postanowił swego czasu wyprzedać część swojej kolekcji szmaragdów, o czym wieść rozeszła się po świecie pocztą pantoflową, a Pałajew, wiedząc, że miał on w posiadaniu upragniony jakiś przez niego kamień, popłynął aż do Saint Tropez, by go od niego odkupić.

Przy czym mieliśmy Pałajewowi w owej transakcji asystować.

I pewnej niedzieli, bo to była niedziela, o ile dobrze pamiętam, Pałajew zacumował swój jacht żaglowy w porcie w Saint-Tropez.

I chyba nawet za forsę Pałajewa.

I jak Pałajew zacumował w porcie, spotkaliśmy się z nim wszyscy.

Uznaliśmy, że owa transakcja odbędzie się w przyjaznej atmosferze i raczej nic nie powinno się wydarzyć, stąd nie było sensu, abyśmy wszyscy cztery mieli się tam pchać z Pałajewem.

W sumie jacht tego szejka okazał się być skromniejszy niż Pałajewa.

A załoga Pałajewa to było ze 20 osób chyba.

Aczkolwiek jacht Szejka nie był jachtem w typie ogromnego jachtu żaglowego Pałajewa, to był niewielki trzypokładowy jacht motorowy.

I wyobraź sobie, że oni wtedy wrócili z niczym, z pustymi rękami wrócili z jachtu szejka, bo Pałajew nie zdecydował się nabyć tego kamienia za kwotę, za jaką tamten szejk gotów był go sprzedać.

Ponoć Pałajew rzekł wtedy, no chyba go popierdoliło.

Tak mi to potem przedstawił Biały, że Pałajewowi wyrwał się taki tekst, gdy opuszczali oni pokład tego jachtu.

Z tym, że Pałajew nie zdołał opanować w sobie chęci posiadania tego kamienia i jeszcze tego samego popołudnia poprosił nas, abyśmy pomogli mu zdobyć ten kamień.

Pałajew w jego trakcie wyraził się słowami