Mentionsy

Dzisiejszego odcinka dowiesz się czym jest ta strategia bezpieczeństwa, czym ona różni się za Donalda Trumpa od strategii Joe Bidena i czy te wszystkie zapisy na temat Europy, to jest złowrogie zapisy, są powodem do zmartwień?

Polityka zagraniczna Donalda Trumpa bardzo mocno się zmieniła, odkąd został zaprzysiężony po raz drugi.

Ta strategia tylko to spisuje, nazywa, opisuje, ewentualnie proponuje, jak to będzie wyglądało dalej przez kolejne trzy lata prezydentury Donalda Trumpa.

No bo właściwie Donald Trump dopuszcza tam bardzo wiele rzeczy do odnoszenia sukcesu na arenie międzynarodowej.

No bo Donald Trump odnosi się tam, czy rysuje tam taką strefę wpływów,

Donald Trump nienawidzi organizacji międzynarodowych, instytucji międzynarodowych.

Dlatego Donald Trump o wielkich mocarstwach to mówi o Stanach, o Rosji i o Chinach.

Jest to duży cios w taki porządek międzynarodowy ustrukturyzowany przez instytucje międzynarodowe, przez prawo międzynarodowe dla Donalda Trumpa.

Więc dlatego Donald Trump bardzo negatywnie podchodzi do tych ram wytyczających to, jak stosunki międzynarodowe były prowadzone do tej pory.

Więc to, że Donald Trump napisał to, co napisał, to jedno.

Strategia bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa porządkuje taką kolejność, priorytetyzuje, które strefy wpływów czy sfery świata są dla Stanów Zjednoczonych ważne.

Najważniejsza jest zachodnia hemisfera, najbliższe sąsiedztwo Stanów Zjednoczonych i tutaj Donald Trump w tym dokumencie przywołuje doktrynę Monroe'ego z XIX wieku, która była takim wyrazem izolacjonizmu Stanów Zjednoczonych, tego, że Ameryka nie chciała, żeby

I to jest wyrazem tego skupienia na tej zachodniej hemisferze były te wypowiedzi Donalda Trumpa z początku jego drugiej kadencji.

Donald Trump chce powiedzieć, że zachodnia półkula, kontynenty amerykańskie to jest podwórko Ameryki i jedynym przywódcą tego gangu podwórkowego będzie on sam, nikt więcej.

Więc tutaj mamy bardzo wiele tych sentymentów antyimigranckich, które doprowadziły do zwycięstwa Donalda Trumpa, zaszytych w tym izolacjonizmie, w tym podejściu do polityki zagranicznej, w którym Stany Zjednoczone mają raczej czerpać od innych, niż innym coś rozdawać, a zwłaszcza rozdawać coś za darmo.

Donald Trump też bardzo mocno eskalował przecież wojnę handlową z Chinami na początku roku, ale w tej strategii bezpieczeństwa

I tutaj Donald Trump chce upewnić się, że Stany Zjednoczone tę walkę czy tę rywalizację wygrają.

Chiny bez wątpienia po przeczytaniu tej strategii są takim głównym przeciwnikiem gospodarczym, a pamiętamy dla Donalda Trumpa wartość państw w polityce zagranicznej, w polityce międzynarodowej wyrażona jest po prostu w dolarach, w to jak dane państwo potężne jest gospodarczo.

I Chiny jako potężne gospodarcze mocarstwo mogą być zagrożeniem dla Stanów Zjednoczonych, natomiast Ameryka pod wodzą Donalda Trumpa musi zaproponować taki model funkcjonowania tego układu międzynarodowego chaotycznego, by te Chiny gospodarczo odpychać, odstraszać, żeby nie iść z nimi na konfrontacje, ale żeby ograniczać ich wpływy, odcinać macki.

Bardzo mocno krytykuje w tej strategii bezpieczeństwa rząd Donalda Trumpa politykę migracyjną europejską.

Jest to zmiana, której właściwie wszyscy by się nie spodziewali aż do tego momentu, bo Donald Trump nie lubi Unii Europejskiej.

No właśnie, w kontekście Europy Donald Trump przede wszystkim nienawidzi, gardzi Unią Europejską.

Donald Trump zapowiedział, że

Będzie popierał partie tak zwane patriotyczne, czyli partie inaczej mówiąc skręcające bardzo mocno w prawo, eurosceptyczne, nastawione na to, żeby zawrzeć bardzo silny sojusz z Waszyngtonem Donalda Trumpa i żeby stać takim pasem transmisyjnym interesów Stanów Zjednoczonych w Europie.

Donald Trump chce w ten sposób przejąć kontrolę nad Europą i chce sprawić, żeby ta jej mozaika polityczna odpowiadała interesom Stanów Zjednoczonych.

Staną się takimi koniami trojańskimi zainstalowanymi przez Waszyngton w europejskich państwach po to, żeby rozbić Unię Europejską jako twór i żeby Donald Trump mógł się dogadywać bezpośrednio z poszczególnymi państwami, obiecując dobre relacje, obiecując doraźne korzyści dla poszczególnych rządów, raczej niż dla Unii Europejskiej czy Europy jako zjednoczonej całości.

Natomiast Donald Trump chce postawić Europeczyków przed takim wyborem, ponieważ uważa, że w ten sposób jest to korzystne dla interesów Stanów Zjednoczonych i ci, którzy będą wybierać sojusz z Waszyngtonem, będą mogli liczyć na jakieś dodatkowe wsparcie.

I musimy się na to przygotować, no bo to jest przyszłość tego mainstreamu partii republikańskiej, która wyłania się z tego, co będzie po Donaldzie Trumpie.

Vance zostanie następcą Donalda Trumpa i zamieszka w Białym Domu, jeszcze bardziej izolując Stany Zjednoczone, jeszcze mocniej stawiając przede wszystkim interesy