Mentionsy

Zacznę Włodzimierzem Szaranowiczem.

Tego zdania Włodzimierz Szaranowicz nie używał zbyt często przy transmisjach, które ubogacały moje życie zimą.

Z kolei przypomina się ten głos Włodzimierza Szaranowicza i tego jego pożegnania, gdzie on mówi nagle, słuchałem sobie tego przed naszą audycją i właściwie miałem takie poczucie, że on rzeczywiście opowiada o transformacji ustrojowej, że on opowiada o tych, że podsumowuje jakiś etap w historii Polski po prostu.

Przytoczył pan redaktora Włodzimierza Szaranowicza, czyli naszego wielkiego mistrza, mojego nauczyciela, który rzeczywiście wspaniale te skoki później komentował.

Być może jeszcze chciałbym wrócić na chwilę do tej obserwacji Włodzimierza Szaranowicza, bo to faktycznie jest dosyć ciekawa obserwacja, że faktycznie jest tak, że w momentach, w których nie ma jasnych reguł, na przykład zawodzi państwo, bo państwo się tak naprawdę transformowało, rynek nie był ukształtowany, też nie było jasnych reguł osiągania sukcesu, to tak naprawdę faktycznie głównym takim źródłem pewnej pewności dla ludzi albo nawigacji w życiu, no to są kontakty prywatne, tak?

Adam Małysz zaczynał jako idol kryzysowy, cytuję Włodzimierza Szaranowicza, który miał nas prowadzić jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy.

Piękny komentarz, to już był 2011 rok Oslo, czyli ostatni sezon Adama Małysza i tutaj właśnie Włodzimierz Szaranowicz rzeczywiście pięknie to podsumował, tak wzruszająco, aż sam słychać było, że wzruszył się wspominając te lata tych wspaniałych sukcesów, tą całą dekadę, czy nawet troszkę więcej sukcesów Adama Małysza.