Mentionsy

Ja nazywam się Michał Konarski, jestem programerem Kinoteki i bardzo się cieszę, że przyszliście na dzisiejszy przedpremierowy seans filmu Mizerykordia Alaina Guiraudiego.

Guiraudi, zaraz przejdziemy do tego nazwiska jeszcze pewnie.

Więc tym filmem Guiraudi wraca w swoje ulubione rejony, to znaczy do prowincjonalnej Francji, przedstawia bohaterów, którzy mają jakąś tajemnicę, zaprasza nas, żeby za tymi bohaterami podążyć, a potem jest tylko dziwniej i więcej nie powiem, bo się nie da, więc bardzo liczę na tę rozmowę po seansie.

Alain Guiraudi namawia nas tak naprawdę do bardzo głębokiej moralnej refleksji na wiele tematów.

Guiraudi zadaje takie pytanie też o nasz stosunek do tego gatunku, jakim jest thriller.

Poza tym, że bohaterowie mają w miarę współczesne stroje, ale gdyby tak spisać listę zawodów, jakie widzimy u Guiraudiego w ogóle w kinie, to są pasterze,

Ten film i tak uważam, jak na Guiraudiego, jest dosyć mainstreamowy.

Tak, to chodzenie jest bardzo ważne u Guiraudiego.

I bohaterowie Guiraudiego bardzo dużo chodzą, bardzo dużo biegają.

No to pytanie, dlaczego u Guiraudiego cały czas chodzą?

To ja tylko podbiję to tym, że właśnie u Guiraudiego często pojawiają się te figura tych policjantów, którzy dosłownie wchodzą ludziom do sypialni, dosłownie.

Ale to jest interesujące, że w ani jednym z wywiadów z Guiraudim tego nie znalazłem.

Natomiast to jest ciekawe, że ten Dimon z tym swoim ateistycznym katolicyzmem, jak pokazuje tę francuską prowincję, to są jakby obydwa filmy, czy obydwie wizje świata są w jakiś sposób niemetafizyczne, ale jednocześnie jakby patrzą na te ślady dawnej metafizyki w sposób zupełnie inny i mam wrażenie, że pod tym względem Dimon i Guiraudi są w przeciwstawnych miejscach zupełnie i inaczej to wszystko pokazują.

Ale jedną rzecz muszę powiedzieć na taką trochę cudzysłowo obronę Guiraudiego, bo ja uważam, że na przykład z tego zestawienia Dumont i Guiraudi

Tak, ale jest jeszcze jeden twórca z podobnego bardziej okresu co Dumont, który mi z tym sposobem prowadzenia bohaterów Guiraudiego się kojarzy, czyli Aki Kaorizmaki.

Albo bohaterowie Mizerykordii są jakby wyśnieni przez Guiraudiego, albo oni są obok niego po prostu w miejscowości, w której żyje na co dzień.

W końcu po prostu musi stać się tak oczywiste, czym jest film Guiraudiego i wtedy to będzie łatwe, ale na razie to jeszcze nie jest łatwe.

No, więc może kiedyś się spotkamy znowu na tym filmie, na przykład na jakiejś retrospektywie, jakby właśnie film Guiraudiego wszedł już do słownika.