Mentionsy

Kleber Mendonça Filho to jest reżyser, który już od lat jest obecny na polskich ekranach.

Jakie widziałem w życiu, nigdy nie byłem w Brazylii, nigdy nie byłem w Recife, ale Kleber Mendonça Filho, którego już kilka filmów w tym mieście się działo, to jego miasto rodzinne, zbudował Recife w mojej głowie, którego teraz ja się będę bał odwiedzić, bo nie wiem, czy to prawdziwe Recife sprosta temu, które Kleber już przez te wiele lat w mojej głowie zbudował, ale rzeczywiście jest to taki mitologizator własnego miasta, no nie wiem, może na miarę

Kiedy oglądałem go po raz pierwszy na Nowych Horyzontach parę miesięcy temu, nie dotrwałem aż do tego momentu napisów końcowych, kiedy Kleber Mendonça Filho powtarza krzyk, jaki rozlega się w kinie.

I muszę powiedzieć, że Kleber Mendonça Filho był takim reżyserem, którego śledziłem już od dawna i pamiętam ten moment 10 lat temu, kiedy wchodziły na ekrany Aquarius, świetny film z Sonią Bragą, która notabene też pojawia się przez moment w Tajnym Agencie.

I w tym filmie Pictures of Ghosts, czyli właśnie obrazy duchów, Kleber Mendonça Filho dokonuje także takiej swoistej archeologii kin w Recife, bo w Recife było tych kin rzeczywiście bardzo dużo.

Kleber Mendonça Filho przyszedł na świat w idealnym momencie, to znaczy 31 grudnia roku 1968, a zatem w ostatnim dniu, jak to się mówiło, roku niespokojnego słońca, roku 1968, który był apogeum kontrkultury, apogeum także wielu wydarzeń światowych i niepokojów.

Wydaje mi się, że jest coś także pięknego, symbolicznego w tym, że drugim reżyserem w historii światowego kina, drugim reżyserem brazylijczykiem, który otrzymał tę nagrodę za najlepszą reżyserię w Cannes, okazał się właśnie Kleber Mendonça Filho po Roszy w 1969 roku i oczywiście wydarzyło się to w roku bieżącym.

I właśnie film Klebera Mendonça Filho, który dostał nagrodę dla najlepszego reżysera i dla najlepszego aktora i nagrodę

Nie wiem czy mam wszystkie odpowiedzi na wszystkie wątki w tym filmie i też będę tutaj wdzięczny za jakąś wspólną interpretację, ale też nie wiem czy Kleber Mendonça Filho jest takim reżyserem, któremu zależy na takim...

Ja dosyć podziwiam to, że tym filmem, który też powinien był dodać Kleber Mendonça, postanowił odbudować świat swojego dzieciństwa.

Kleber Mendonça to jest to, że nie tylko nam zabiera to szczęśliwe zakończenie, bo jego nie ma, to jeszcze daje nam całe postscriptum.

A druga rzecz, którą obaj reżyserzy, pomimo że Walter Salles i Kleber Mendonça, inni reżyserzy, ale obaj zrobili jakby filmy bardzo długie.

I wydaje mi się, że cały ten film, tak jak Kleber Mendonça powiedział, i tu już będę kończył powoli, i też jeżeli będą jakieś głosy jeszcze, to już bardziej kuluarowo za chwilę, że ten film jest trochę takim aktem przyglądaniu się, w cudzysłów, własnej krwi.

Mam wrażenie, że sam Kleber Mendonça Filho też coś takiego w tym filmie robi.