Mentionsy

Adama Mickiewicza i kiedy jesteśmy przy biografii Adama Mickiewicza, to się pojawia taki niezwykły dzień jego urodzin, bo zmarł 26 listopada 1855 roku, a urodził się w Wigilię 24 grudnia 1798 roku.

Na co, jak pan profesor bada twórczość i publikuje teraz prelekcje paryskie Adama Mickiewicza, na co Adam Mickiewicz najbardziej czekał?

I to jest pytanie, które właściwie dotyczy sprawy właśnie zasadniczej, najbardziej zasadniczej w całej postawie Mickiewicza przez całe jego świadome życie.

To znaczy to jest pytanie o istotę mesjanizmu Mickiewicza.

Na czym polega istota mesjanizmu Mickiewicza?

I w ten sposób przez długi czas, żeby doprowadzić siebie samego do sformułowania tego rodzaju definicji mesjanizmu Mickiewicza, jeśli w ogóle można mówić tutaj o jakichkolwiek definicjach.

Nad tym siedziałem bardzo długo i teraz jestem już pewien po wielu latach, że mam rację, że na tym polegała istota mesjanizmu Mickiewicza.

I to doświadczenie, które można nazwać objawieniem, było udziałem Mickiewicza, ale to jest doświadczenie, które było udziałem sporej grupy, ale niezbyt licznej, największych mistyków chrześcijaństwa i nie tylko zresztą chrześcijaństwa.

To istota mesjanizmu Mickiewicza, jak powiedziałem przed chwilą, nie polega na obchodzeniu raz w roku narodzin Chrystusa, czy czekaniu na Mesjasza, tak jak na to czekają Żydzi, a Judeo-chrystianizm czy Judeo-chrześcijanizm to jest wspólny korzeń tego samego.

I na tym polegała istota mefianizmu Mickiewicza, który

Adama Mickiewicza, według jakich zasad szukać.

Jeżeli szukamy Mesjasza i to jest odwołanie się też do pańskiej pracy naukowej, czyli do tego omówienia prelekcji paryskich Adama Mickiewicza, bo ile w nich możemy odnaleźć właśnie drogowskazów do tych

było u Mickiewicza najbardziej kontrowersyjne z punktu widzenia nauki kościoła katolickiego.

I to, co najbardziej Mickiewicza bolało i najczęściej powtarzał, że to bolenie nie daje mu spać, nie daje mu spokojnie żyć, jest to, że oficjele kościoła urzędowego

A dla Mickiewicza to wydarzanie się czasu cyklicznego polegało na tym, że...

Potem emigranci się, przyjaciele Mickiewicza, którzy potem zerwali z nim kontakty,

Ponieważ rozumowanie Mickiewicza wynikało, sposób działania, myślenia Mickiewicza polegał na tym właśnie, że jeżeli zdamy sobie sprawę,

Nie jest to proste, ale staje się to proste, jeżeli spojrzy się na całą postawę Mickiewicza wobec świata, wobec Boga i wobec obecności Chrystusa na ziemi.

Jeśli spojrzy się na stosunek Mickiewicza do cudowności.

I wracając do początków naszej rozmowy związanej z Bożym Narodzeniem i z mesjanizmem Mickiewicza.

Ale naród polski dla Mickiewicza to też jeszcze sprawa, która wymaga... Czym był naród polski dla Mickiewicza?

Więc mesjalizm Mickiewicza, Boże Narodzenie dla Mickiewicza, to jest ciągła aktywna

tej zdolności, którą każdy w sobie posiada, ale jest ukryta, żeby być otwartym na objawienie i na cud, który może się wydarzyć w każdej chwili, każdego dnia, to stanowiło istotę całej działalności Mickiewicza, praktycznie przez całe jego aktywne życie, ze szczególną intensywnością od początku lat czterdziestych do końca jego pobytu na tej ziemi.