Mentionsy

Pier Giorgio Frassati.

Może tak dosłownie w paru zdaniach kim był Pier Giorgio Frassati, no i to co dzisiaj najbardziej by nas interesowało, czyli jakie było jego doświadczenie przyjaźni, czy czego od niego o przyjaźni możemy się nauczyć.

W kilku zdaniach o Pier Giorgio absolutnie opowiadać nie umiem.

Pier Giorgio Frassati urodził się w 1901 roku w Turynie.

Pier Giorgio dorastał na początku XX wieku w Turynie, w bardzo zamożnej, jak już wspomniałam, rodzinie, w której oczekiwano od niego, że spełni konkretną rolę.

Natomiast Pier Giorgio od bardzo wczesnych lat, od dziecka, miał ogromną miłość do Boga, do Matki Boskiej i fascynował się wiarą.

Jest taka historia, że kilkuletni Pier Giorgio wbiegł do salonu pełnego gości, zapłakany, krzyczy do mamy, Mamo, czy Pan Jezus był sierotą?

A historia wzięła się z tego, że Pier Giorgio

Przewodnik po przyjaźni, Paulina Małota, Pier Giorgio Frassati.

Pier Giorgio pod wpływem rodziców zmieniał zdanie.

Tak, jak wspomniałam wcześniej, Pier Giorgio od najwcześniejszych lat bardzo chciał pomagać ubogim i z wiekiem ta potrzeba była coraz większa, coraz silniejsza.

Pamiętam moment, kiedy pierwszy raz usłyszałam o Pier Giorgio.

I tak Pier Giorgio zaczął mi towarzyszyć w moim życiu.

Pier Giorgio był bardzo otwartym człowiekiem, potrafił budować piękne relacje, też dawał przykład innym ludziom, dlatego wokół niego zawsze była gromada przyjaciół, z którymi spędzał czas.

Więc tutaj pokazuje nam Pier Giorgio swoje poczucie humoru.

Kiedy chodzili po górach, Pier Giorgio zazwyczaj mówił, no dobrze, to teraz czas na różaniec i wszyscy zaczynali się modlić.

Ale miałam poczucie, że Pier Giorgio jest patronem młodzieży.

Następny rozdział to jest już faktyczny Przewodnik po przyjaźni, gdzie jest opisany w jaki sposób Pier Giorgio realizował swoje relacje i z ciemnymi typami.

Pier Giorgiowi pokorę i warto stworzyć taki słownik, żeby ludzie mogli sobie uświadomić, czym są wartości, czym są cnoty.

I ostatni rozdział, to jest Pier Giorgio w praktyce.

I w tym momencie, kiedy to usłyszałam, po prostu takie ciarki przeszły przez moje ciało, łzy popłynęły i zrozumiałam sobie, aha, czyli Pier Giorgio doprowadził mnie do tego najważniejszego przyjaciela, do Boga.