Mentionsy

Pierwsza postać to jest postać Abrahama, który swojego syna ma złożyć w ofierze i ten aspekt ojca, który kolejne córki oddaje do klasztoru, no i przy Teresie mówi, że już Bóg większej ofiary żądać nie może, ten wymiar Abrahama wydaje mi się tutaj bardzo wyraźny.

Wydawało mi się, że można pragnąć cierpienia i można pragnąć zawsze więcej, ale to, co już mam, to już jest tak dużo, że więcej chyba nie potrafię, a jednocześnie zgadzam się na to, co Pan Bóg daje.

Ja jeszcze jeden wątek bym tu dorzucił, bo często na ten wpływ relacji z rodzicami, na relacje z Bogiem jest w taki prosty sposób postrzegany, no jeśli ktoś miał rodziców surowych i karzących, no to potem ten Bóg będzie surowy i karzący.

Znaczy na początku ten Bóg, który jest też taki opiekuńczy,

Bóg cierpiący, Bóg w jakiś sposób nawet bezsilny, ale bliski właśnie w tym doświadczeniu cierpienia.

Wydawało mi się, że już naprawdę w tej bezsilności nie potrafię nic więcej zrobić i przyjmuję całą tą rzeczywistość, którą Pan Bóg jej daje,