Mentionsy

Smak Karmelu
Smak Karmelu
28.03.2026 18:00

Modlitwa pięknem - Paweł Bębenek (Oblicza modlitwy #15)

Dlaczego wiara, sztuka i piękno łączą się ze sobą tak ściśle? Czy wykonawcy muzyki religijnej muszą być wierzący? Czy piękno zawsze prowadzi do Boga? Jak znaleźć Jego ślady w skomplikowanych życiorysach znanych muzyków? Jakie znaczenie ma w sztuce bezinteresowność? I jak wyglądają kulisy procesu tworzenia muzyki?

Doświadczeniem piękna Boga i piękna muzyki dzieli się z nami Paweł Bębenek, dyrygent i kompozytor muzyki religijnej.

Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:
⁠Smak Karmelu na Patronite

Wprowadzenie
Jak wiara łączy się ze sztuką?
Duchowe znaczenie piękna
Służebna rola sztuki w liturgii
Czy piękno zawsze prowadzi do Boga?
Kulisy procesu twórczego
Bezinteresowność i komercjalizacja sztuki
Jak pielęgnować piękno w parafialnej rzeczywistości?

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 8 wyników dla "Bóg"

Ja bardzo lubię ten obraz ze Starego Testamentu, jak Pan Bóg mówi, że kładę przed wami błogosławieństwo albo przekleństwo.

Te światy są tak spójne i to, co lubię w muzyce, że ona jest jakby wpisana w to piękno, które widać naocznie choćby w konstrukcji wszechświata, to też niesamowite, że to, co widzimy we wszechświecie, w tych obrazach, które Pan Bóg nam zostawił w pewnych schematach naturalnych typu płatki śniegu, liście, drzewa, cały układ planetarny w Układzie Słonecznym, skończywszy na kodzie DNA człowieka,

I tutaj ja ostatnio też pracując, to jest niesamowite, że Pan Bóg mi da takie możliwości, żeby też za każdym razem spotykając nowych ludzi od nowa myśleć o tym, czym się zajmuję.

Taka podstawa do tego, żeby czuć się bezpiecznie właśnie i nie skupiać uwagi na sobie, że to, co robię, wynika z tego, że Pan Bóg tak mnie wymyślił.

Mam poprzez to swoje piękno, które gdzieś tam Pan Bóg we mnie złożył, właśnie Jego piękno pokazać.

Pan Bóg dopuszcza takie sytuacje w moim życiu też często.

Owszem, Pan Bóg dopuszcza takie chwile, trudne sytuacje grzechu, no ale właśnie to też po to, żeby nam uzmysłowić, że priorytetem jest właśnie prawda w tym, czym się zajmujemy.

Tutaj Pan Bóg nie jest oskarżycielem i nie traktuje Boga jako sędziego sprawiedliwego, chociaż mógłby tak zrobić, a też w tej pięknej, skruszonej pozycji Dawida rzeczywiście widać tę skruchę, natomiast ma odwagę poprosić o jednak, ukierunkuj mnie na siebie, czyli na prawdę i dobro.