Mentionsy

No i na końcu, właśnie to jest to, bo tak wydawałoby się, że na końcu to już jest tylko Pan Bóg, ja już w ogóle siebie nie zauważam, a cały czas jest to osadzenie właśnie w tej pokorze, czyli przyjęciu prawdy o sobie.

Tam jest powiedziane, że tylko Bóg nie zna nasze serce, Duch przenika je.

Powiedzmy, ten kierownik duchowy, czy towarzysz duchowy, no czuje się znowu prawie jak Pan Bóg, nie?

Chociaż Pan Bóg taki nie jest, że za kogoś decyduje, to zrób, tamto zrób, nie?

To jest wręcz czasem szokujące, jak dużo wolności Pan Bóg nam zostawia.

Na pewno też nie można tak patrzeć, że a, to wszystko jedno jak żyję, nie, że Pan Bóg w ogóle chce, żebyśmy błądzili, no bo się z tego możemy coś nauczyć.

Jakby ta nasza droga życiowa dostosowana, bo inaczej to Pan Bóg by stworzył takie kopie te same, a nie jesteśmy kopią niczyją.

I to jest znowu wbrew tej zasadzie, że Pan Bóg

Pan Bóg przez to naszą naturę ludzką działa niezależnie.

Albo wrogość wobec, taka całkowita niechęć wobec nauki, psychologii, psychoterapii, całkowitnie, że musimy rozeznawać, bo to jest co innego, ale jak tylko wiarą, tylko modlitwą, tylko Pan Bóg tutaj i nic innego ci żaden

Będziesz wiedzieć, co Pan Bóg do końca prowadzi.