Mentionsy

Dzisiaj będziemy mówić o takim ważnym wydarzeniu z życia Teresy, to znaczy o śmierci jej taty, a właściwie o tym, co w związku z tą śmiercią nastąpiło, ponieważ jej starsza siostra Celina, która opiekowała się ojcem, kiedy zachorował, kiedy pozostałe siostry były już w Karmelu.

Warto tu w ogóle może wspomnieć, że dlatego Celina z ojcem musiała zostać, czy po prostu została, bo była ostatnią spośród córek, która do zakonu nie wstąpiła.

Natomiast zgodziły się i dwa miesiące po śmierci ojca Teresy Celina wstępuje do wspólnoty w Lisieux.

W każdym razie Teresa pisze o tym pragnieniu kwiatów, które miała i które odczytuje też, że zostało spełnione, co zresztą tak dość jednoznacznie przypisuje Jezusowi, że to Jezus zadbał o te kwiaty, poprzez pragnienie, to, które określa jako swoje pragnienie, takie największe, najgłębsze, żeby również Celina w tej wspólnocie sióstr razem z nimi się znalazła, żeby niejako odtworzyć to grono rodzinne, które wcześniej w domu było obecne.

No i na końcu Teresa pisze o tym pragnieniu już takim faktycznie największym, więc można powiedzieć, że pewna gradacja tutaj następuje, że od tej pory, kiedy już Celina wstąpiła, więc wszystko to, co ziemskie jakby zostało zaspokojone, no to już nic innego jej nie zostaje, jak kochać Jezusa, więc to największe pragnienie, pragnienie kochania i bycia kochaną.

No i wtedy, to co już mówiłeś, ta Celina tak w sumie bezproblemowo wstąpiła do Karmelu, udało się to wszystko, ale rzeczywiście w małych rzeczach Bóg jej pokazywał, odpowiadał na jej pragnienia i to dawał.

Czy, no właśnie, gdyby celina nie wstąpiła, czy w takim razie Teresa temu pragnieniu miłości by się tak oddała?

Było dla niej ważne tylko to, bo zobaczcie, bo ona sama mówi, że ona przyjęła ten kwiat, którym była Celina, żeby go ofiarować Jezusowi.

To może skończmy, bo temat był bardzo intensywny jak się okazuje i ta celina gdzieś nam zniknęła w tle, ale to dochodzenie Teresy do tego rozpalenia pragnienia faktycznie było takim akordem najważniejszym tego wydarzenia.