Mentionsy

Dla niego misterium to jest ten tajemniczy plan Boga, który był przez wieki zakryty.

Z jednej strony pomiędzy tym misterium Boga, które jest niepojęte, do którego się zbliżamy z bojaźnią i drżeniem i z tym zachwytem, o którym ojciec wspominał, z drugiej strony jest ten bardzo silny akcent położony na objawienie w Chrystusie.

Jak właśnie w tym chrześcijańskim kontekście rozumieć mistyczność i misterium tego poznania Boga?

Tak mała Teresa swoją nowicuszka spotkała z płaczącą, jak to słodko nazywać Boga ojcem, nie?

Jakoś odróżnisz to, co faktycznie jest doświadczeniem Boga, a co jakąś formą autosugestii takiego przeżycia emocjonalnego.

Chciałby dotknąć Pana Boga, mieć taką ludzką pewność, że się z Nim spotyka.

Że nawet gdyby nie czuła Boga, niech nie sądzi, że Go nie ma, czy choćby czuła, nie wiem jak, że to jest Go więcej.

To, myślę, nawet nie jest jakaś specjalna próba od Boga, tylko taka jest kolej rzeczy, że w miarę jak dojrzewamy, coraz mniej powinniśmy się wiązać z tym takim zwykłym, zmysłowym doświadczeniem.

Więc jeżeli jest głębokie doświadczenie Boga, poznanie Boga, Jego miłość i tak dalej, to się udziela także zmysłom i ciałom nawet.

Że to głębokie przyciąganie przez Boga naszych władz duchowych sprawia, że oczy stają w słup, czy ciało jest omdlałe.

Można by powiedzieć tak na rozum, że już człowiek tak się oswoił z tą wspaniałością, misterią, z wielkością Boga, że już jakby nie omdlewa.

I my jako ludzie odkrywamy obecność Boga, Jego miłość, wchodzimy w relacje przez modlitwę, sakramenty.

To nie od Boga zależy, że raz działa, raz nie działa.

Inaczej jakbyśmy uzależniali od Pana Boga, to czy nas oświeci, czy nie.

Forma poznania przez spotkanie, czyli forma poznania Boga przez zjednoczenie z Nim.

Ale jest pokusa traktować Boga przedmiotowo.

Zmienia się moje postrzeganie Boga.

Ale też mówią, że tyle o Bogu się ktoś oczyta, owie i nagle czuje się odrzucony przez Boga.

Wizja Boga.

Ale to też jest temat właśnie mistyki, teologii apofatycznej, związanej z obrazem Boga, teologii negatywnej.

Ta noc ciemna to jest wpływ Boga na duszę, oczyszczający ją z nieświadomości, niedoskonałości habitualnych, naturalnych, duchowych.

Ponieważ jest zaś miłosną mądrością Boga.

Miłosna mądrość Boga.

Właśnie też ciekawa sprawa, że on tu główny akcent kładzie na udzielanie się Boga człowiekowi.

Skąd się wzięło to takie patrzenie na Boga duchowe?

Więc to jest do podkreślenia wpływ Boga na duszę.

Wpływ, że cały czas Bóg działa, ale tutaj człowiek już dorósł do takiego momentu, kiedy Duch Święty jakby bez przeszkód dociera do jego umysłu, oświeca go, tylko człowiek wcześniej musi zrezygnować z formułowania tych wszystkich wizji Boga, pojęć.

A tymczasem przez oczyszczenie my potrafimy otworzyć się na Boga nieogarnionego, bez naszych obrazów.

Tomasza, który na geniusz teologiczny od XIII wieku, nikt go nie przewił, na 5 lat przed śmiercią rzucił pióro, jak doświadczył tak Boga zbliżej i mówił, to co napisałem, to się nijak ma do rzeczywistości.

Jedna obiektywna, pod którą byśmy też Jana Krzyża podpięli, ten obiektywny wpływ Boga na duszę, a druga bardziej psychologiczna, od strony doświadczalnej.