Mentionsy

Niby Brąba rozpętała skandaliczną aferę, oskarża Glusia o najgorsze czyny, dąży do wypędzenia i skrzywdzenia jego gości.

Brąba.

Uff, zapnęła Brąba.

Wyglądała jak brąba, lecz Gluś pamiętał tamtą identyczną.

Brąba dostrzegła zachowanie reżysera i rzekła z żalem, że wyś Tyglusiu nie mógł odróżnić starej znajomej od jakiejś jaszczurki.

Ja bym tam odróżniła tę podrobioną ode mnie, niesfałszowanej, mruknęła Brąba.

— oburzyła się Brąba.

Brąba uniosła się nad posłaniem i choć wiedziała, że to nie jest odpowiednia pora, zanuciła.

– Jaka szkoda, że nie mam swojej torby – rzekła Brąba.

Ja podczas... Ach, tak, tak, ucieszyła się Brąba i pobiegła na piętro.

Brąba schodziła z piętra ze swoją odzyskaną torbą.

— Powiedz, że ścigaliśmy porywaczy Glusia, a Brąba zachorowała — zaproponował Fikander.

Podszywszy się pod Brąba, zamierzał zabić.

Straszny aligator chciał zarazić dżumą Tarapaty, ale Brąba się przebrała za Kameleona.

Aż wreszcie, gdy już schrupali wafelki i poziomki i wysączyli wszystkie napoje, Brąba zadała pytanie, na które odpowiedź miała być ukoronowaniem tego wieczoru.

Nie ułoży piosenki jak Brąba, nie rozwiąże zadania szachowego jak Makawity.

Brąba otulała się dokładnie kołdrą i porządkuje w myślach rezultaty dzisiejszej wieczornej rozmowy.

Pójdę jutro do Pućka, postanawia Brąba.