Mentionsy

Tymczasem wilki i one podbiegły, łaszą się do bysia i do dysia, zupełnie psyjakie.

Wtenczas Byś wyciągnął z zapasa długi nóż, Dyś także, poszli tam pod jeden krzak i wbili one noże w ziemię, a na trzonkach wyznaczyli jako jeden nóż jest Bysia, drugi Dysia.

Jak tylko smok zobaczył człowieka, zaraz się rzachnął, skoczył z wściekłością, podniósł jeden łeb w górę i bysia wciągnął w siebie bez mała do pasa.

Buchnała z gęby posoka czarna jak smoła, a smok dopiero wypluł bysia razem ze swoim językiem.

Zwierzęta zaraz się zabrały do wskrzeszenia bysia.

Odwiązała toto i znalazła list od bysia.

Książę wszedł teraz i wysłuchał całego opowiadania bysia o ocaleniu swej córki od strasznego smoka.

Osłupieli dopiero całkiem, kiedy bysia i jego zwierzęta książę kazał wprowadzić na salę.

Zaraz się potem weselnicy dopominali, żeby corychlej stracić tych dwóch rycerzy, którzy nie żadnego smoka zabili, jeno niewinnego bysia, a oszukali w podły sposób księżniczkę i księcia.

Wyciągnął nóż bysia, patrzy, rdza go ogromnie stoczyła.

Przy ciebie i to także każdego stropiło, że nie mówiąc już o zupełnym podobieństwie do bysia, Dyś miał i to same zwierzęta, co i brat jego.