Mentionsy

Ale oto raz z krańców świata przyjechał czarny jeździec na skrzydlatym rumaku.

Wejdziesz na sam szczyt i tam będziesz czekał, aż odnajdzie cię czarny jeździec.

— To pewnie Czarny Jeździec — pomyślał pasterz i prędko ukrył czarz ziele na dnie swojej sakwy.

— Czarny Jeździec gromowym głosem zawołał.

Czarny Jeździec odpowiada.

Czarny jeździec konia skrzydlatego do skały uwiązał, a sam wraz z pasterzem w jaskinie stąpił ogromną, błękitnym światłem rozświetloną.

Czarny Jeździec minął tę salę i wszedł do następnej.

Po raz trzeci ziewnął czarny jeździec.

Czarny jeździec spał jak zabity, tylko jego chrapanie rozlegało się niby grzmot w podziemnych komnatach.

Pasterz odczekał, aż jeździec zaśnie na dobre, a potem odwalił ogromny głaz, którym czarny jeździec zagrodził wejście do jaskini.

Ciebie czekać będzie jeszcze cięższa walka, gdy zbudzi się czarny jeździec.

Pasterz wrócił pod sklepienie pieczary, minął salę, w której spał czarny jeździec, przeszedł drugą, gdzie był stół uginający się od jadła i stanął przed wrzeciądzami z żelaza.

A tymczasem w jaskini czarny jeździec, zbudzony nagłą ciszą, jaka zapanowała w podziemiu po ucieczce psów, porwał się z łoża i ryknął jak grom.

– wrzeszczał czarny jeździec.