Mentionsy

Malutka czarownica.

Malutka czarownica złości się.

Była sobie malutka czarownica, która miała tylko 127 lat, a to, jak na czarownicę, jest naprawdę bardzo mało.

Malutka Czarownica miała też kruka, który umiał mówić.

Malutka Czarownica bardzo go ceniła, ponieważ był wyjątkowo mądrym krukiem.

Około 6 godzin dziennie malutka czarownica poświęcała na to, żeby się wprawiać w czarowanie, które nie jest łatwą sztuką.

Malutka Czarownica była dopiero na 213. stronie Księgi Czarów.

Malutka Czarownica po raz czwarty zabrała się do wywoływania deszczu.

— Musiałam się przy czarowaniu przejęzyczyć — tłumaczyła się Malutka Czarownica.

— odrzekła Malutka Czarownica i gwałtownie zamknęła książkę.

— Złości mnie — odparła Malutka Czarownica.

— wykrzyknęła malutka czarownica.

– zawołała malutka czarownica.

Malutka czarownica nie dała się przekonać mądremu krukowi Abraxasowi i poleciała nocą na Blocksberg.

Malutka Czarownica wmieszała się niezauważona w taneczny korowód.

Może nawet wszystko skończyłoby się dobrze, gdyby malutka czarownica nie weszła w tańcu w drogę swojej ciotce.

— prosiła przestraszona malutka czarownica.

— Sama nie wiem — drżąc ze strachu, opowiedziała malutka czarownica.

Ale malutka czarownica wyczuła, że z najważniejszą czarownicą można się jakoś dogadać i zapytała.

Za rok będę na pewno dobrą czarownicą — obiecała malutka czarownica.

Malutka Czarownica zaniepokoiła się nie na żarty.

Malutka Czarownica obmyśla zemstę.

Trzy dni i trzy noce wędrowała Malutka Czarownica na obolałych nogach.

Miałam, westchnęła malutka czarownica.

Powtórzyła malutka czarownica.

— oburzył się Abraxas, ale Malutka Czarownica już chrapała.

— Trochę — odpowiedziała Malutka Czarownica, ziewając.

Nie spiesząc się, Malutka Czarownica zjadła obfite śniadanie.

Malutka Czarownica wykrzywiła ze złością twarz i wycedziła przez zaciśnięte zęby.

Zwyczała malutka czarownica.

— malutka czarownica zrozumiała, że oślimi uszami cielęcymi kopetami niewiele zwojuje.

— zapytała zdziwiona malutka czarownica.

Malutka Czarownica spojrzała niepewnie na Mądrego Kruka.

Co robi malutka czarownica, kiedy ma strasznie zmęczone nogi?

— westchnęła z ulgą Malutka Czarownica, gdy maść i zaklęcie poskutkowały.

— krzyknęła Malutka Czarownica i przetańczyła bosymi nogami przez cały dom.

Ale malutka czarownica potykała się co krok na korzeniach i zaczepiała spódnicą o gałęzie.

Pan Pieprzyk nie zdziwił się, kiedy Malutka Czarownica i Kruk przekroczyli próg sklepu.

Malutka Czarownica kupiła najpierw ćwierć funta nadziewanych cukierków i zaraz podsunęła torebkę krokowi pod dziób.

Z kijem, poprosiła Malutka Czarownica.

— Myślę, że ta mi wystarczy — powiedziała Malutka Czarownica.

Malutka Czarownica popędziła na nowej miotle jak wiatr.

W ostatniej dosłownie chwili Malutka Czarownica zdążyła skręcić miętła w bok.

— zawołała Malutka Czarownica.

Ale malutka czarownica była mądra.

Powiedziała malutka czarownica z zadowoleniem.

Malutka Czarownica z radością machała nogami i cieszyła się, że nie musi iść piechotą.

– Ech, daj spokój – zawołała z rozdrażnieniem malutka czarownica.

Malutka Czarownica potrząsnęła przecząco głową.

Malutka Czarownica zamilkła także.

Będę o tym pamiętać, przyrzekła malutka czarownica.