Mentionsy

Malutka Czarownica miała też kruka, który umiał mówić.

Nazywał się Abraxas i potrafił powiedzieć nie tylko dzień dobry albo dobry wieczór, jak każdy zwyczajny kruk, który nauczył się mówić, ale o wiele więcej.

Malutka Czarownica bardzo go ceniła, ponieważ był wyjątkowo mądrym krukiem.

Kruka Braxas siedział obok niej i był bardzo niezadowolony.

— zaskrzeczał Kruk.

Zdarzało się jej i przedtem od czasu do czasu pomylić, ale żeby aż cztery razy z rzędu, jak teraz, przejęzyczyć, przedrześniał ją kruk.

— zapytał Kruk.

Kruk próbował pocieszyć malutką czarownicę.

— Jeżeli coś jest niemożliwe, to trzeba to sobie wybić z głowy — zakrakał Kruk.

Kruk się przestraszył.

– Dużo jest rzeczy zabronionych, ale jeżeli nie dam się złapać… – Złapią cię – przepowiadał kruk.

Malutka czarownica nie dała się przekonać mądremu krukowi Abraxasowi i poleciała nocą na Blocksberg.

— Nareszcie wróciłaś — powitał ją kruk Abraxas.

Teraz krukowi rozjaśniło się w głowie.

— Eee... — powiedział kruk.

— prychnął drwiąco mądry kruk.

Malutka Czarownica spojrzała niepewnie na Mądrego Kruka.

— zdziwił się Kruk.

Pan Pieprzyk nie zdziwił się, kiedy Malutka Czarownica i Kruk przekroczyli próg sklepu.

Zobaczył, że jego klientka siadła okrakiem na miotle, ścisnęła ją kolanami, zamruczała coś i miotła wraz z nią i krukiem natychmiast powrunała w górę.

— strofował ją kruk.

– zapytał Kruk.

– Tak się nie robi – rzekł Kruk z naganą w głosie.

— Bardzo ją obchodzi — zawołał Kruk.

Słowa Mądrego Kruka zastanowiły ją.