Mentionsy

Maguadas żyły bowiem w odosobnieniu, otoczone powszechnym szacunkiem, zachowując dziewictwo przez całe dekady.

Abreu de Galindo pisał, że Ari Maguadas zamieszkiwały w świętych domach znanych jako Almogaren, których ściany codziennie spryskiwane były kozim mlekiem.

Misjonarz José de Sosa odkrył w 1678 roku manuskrypt, którego autor opisywał zwyczaje panujące wśród Maguadas z Galdaru.

Tutejszy Guanarteme otaczał opieku Maguadas z Gran Canaria, przekazując na ich potrzeby specjalne jaskinie o ścianach zdobionych barwnymi wzorami, być może przypominającymi te, które do dzisiaj możemy oglądać w Cueva Pintada.

Maguadas spędzały w takich konwentach od 25 do 30 lat, po czym mogły opuścić zgromadzenie i wyjść za mąż.

Na Gran Canarii Maguadas miały podobno dwie rezydencje, jedną w okolicy Agaete, a drugą niedaleko Telde.

Poza Ari Maguadas, na archipelagu byli też wspomniani wcześniej kapłani o uprawnieniach sędziowskich, Fajkan oraz znacznie rzadziej wieszczki i prorocy.