Mentionsy

To dzień dobry Aniu, dzień dobry Cezary, witam Was też nasi słuchacze.

Czyli o zimowaniu, czyli o regulacji układu nerwowego.

A dziś chcemy zostać w takim momencie, które następuje po tym zamrażaniu.

I wtedy, jak sobie zaczynam uświadamiać, czego doświadczyłem, doświadczyła mnie w tym swoim życiu, w tym swoim dzieciństwie, wzrastaniu w tym domu i z czym teraz jestem, jakie mam narzędzia, jakie mam wyposażenia, jakie mam obarczenia i jakie mam deficyty.

To mówisz o takim oddawaniu odpowiedzialności za reakcję.

I co się dzieje tak na poziomie właśnie tego naszego systemu nerwowego, który jest w tym działaniu.

To już nie będę odpoczywać, no bo to nie ma sensu, bo jak jestem w działaniu... Ciekawa jestem, jak się w tym przeglądacie, słuchacze.

Mi to jest też znane, że kiedy jestem w działaniu, no to po prostu mam tą energię, to jest takie napędzające się, prawda?

Już jestem w akcji, w działaniu, tak?

Jak tak fizycznie nasze ciało też jest wyczerpane, biegniemy maraton, czy jesteśmy w takim ekstremalnym sporcie, jakimś wysiłku, no to po prostu jesteśmy w działaniu, bo mamy cel do osiągnięcia, a potem się zatrzymujemy i potrzebujemy się zregenerować, czyli potrzebujemy

No właśnie, ale to wiesz co, mi się teraz tak skojarzyło, trochę może w innym kontekście a propos tej nudy, jak tak ci nasi pacjenci, klienci czy pacjentki, klientki, jak mówią o dobieraniu swoich partnerów czy partnerek.

To jest w ogóle bardzo ciekawe, że jak my rozmawiamy w ogóle ten cykl o zimowaniu, przez który nas przeprowadzasz Kasiu, jest takim w ogóle odsłanianiem trochę tego, że coś co jest naturalnie pożądane, jak właśnie przezimowanie jakiegoś czasu, z pozycji doświadczenia takiego dysfunkcyjnej struktury rodziny, jest odwrotnym doświadczeniem.

Różne automatyzmy, które mamy w naszym funkcjonowaniu też sprawiają, że w ogóle możemy funkcjonować, bo inaczej po kilku godzinach od wstania nie mielibyśmy już siły analizując wszystko, co mamy zrobić i wydatkując na to energię.

Pomyślałam o tym rowerze, o którym Cezary mówiłeś, że żeby zrobić coś takiego właśnie, czyli przejechać jeszcze te 60 km już na wyczerpaniu, w jakimś sensie trzeba tę swoją wrażliwość zamrozić na ten moment.

W takim wzrastaniu.

Tak myślę sobie o tej kreatywności, o której już troszkę rozmawialiśmy, ale skoro jesteśmy przy funkcjonalności, przejdźmy od niej do kreatywności, która nie rodzi się w ciągłym działaniu i presji, tylko właśnie w ciszy, w zatrzymaniu.

Oczywiście możemy coś tworzyć i wymyślać, kiedy jesteśmy w takim ciągłym działaniu, ale bardzo dużo energii nas to kosztuje.

Być może w inny sposób niż to robiłam dotychczas, że jeżeli jesteśmy w tym ciągłym działaniu i przetrwaniu, to działamy schematycznie.

Ja miałabym taką potrzebę, żeby ona potrwała jeszcze dłużej, bo mam tutaj jeszcze dużo pomysłów, żeby was pociągnąć, więc fajnie, że o tym mówisz Aniu, to ważne.