Mentionsy

Samo zdrowie
Samo zdrowie
28.11.2024 20:33

Insulinooporność. To nie musi być wyrok na całe życie

- Najczęściej spotykamy insulinooporność postreceptorową, w takich przypadkach utrzymanie poziomu glukozy staje się wyzwaniem dla organizmu pacjenta - powiedział prof. Wojciech Bik, endokrynolog, w Polskim Radiu 24.

Rozdziały (12)

1. Wprowadzenie i definicja insulinooporności

Profesor Wojciech Bik definiuje insulinooporność jako mechanizm patofizjologiczny związany z otyłością i nadwagą.

2. Insulinooporność jako zjawisko patofizjologiczne

Profesor wyjaśnia mechanizm insulinooporności receptorowej i podziela ją na trzy typy: przedreceptorową, receptorową i postreceptorową.

3. Typy insulinooporności

Profesor opisuje różne typy insulinooporności, w tym insulinooporność mózgową, a także jej związki z zespołem otępiennym i chorobą Alzheimera.

4. Diagnoza insulinooporności

Profesor opisuje trudności w diagnozowaniu insulinooporności, w tym metody takie jak klamra euglikemiczna i wskaźnik HOMA.

5. Objawy i badania kliniczne

Profesor omawia objawy kliniczne insulinooporności, takie jak rogowacenie ciemne, i podkreśla konieczność badania przedmiotowego.

6. Leczenie insulinooporności

Profesor skupia się na leczeniu poprzez zmianę stylu życia, dietetykę i leczenie farmakologiczne, takie jak analogi GLP-1 i Tirzepatyt.

7. Leczenie farmakologiczne i powikłania

Profesor omawia leczenie farmakologiczne insulinooporności, w tym wskazania i przeciwwskazania do stosowania leków.

8. Powikłania związane z otyłością

Profesor podkreśla powikłania związane z otyłością, w tym psychologiczne, i rozmawia o zmianach w podejściu do leczenia otyłości.

9. Aktywność fizyczna w leczeniu insulinooporności

Profesor podkreśla znaczenie aktywności fizycznej w leczeniu insulinooporności i jej wpływ na insulinowrażliwość.

10. Powikłania związane z insulinoopornością
11. Aktywność fizyczna i jej wpływy
12. Preventywne działania i leki

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 3 wyniki dla "X"

Nie chodzi o to, żeby pani X czy Y przed wyjazdem na wczasy schudła 6 kilo, a potem po powrocie w ciągu dwóch czy trzech miesięcy przybyła 8 albo 12.

W tym momencie musi być albo body mass index powyżej 30, albo body mass index powyżej 27, stowarzyszącą inną chorobę.

Nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, zaburzona tolerancja węglowodanów, zaburzona glikamiana, czy jest szereg tych chorób, które przenoszą nam grupę pacjentów o niższym body mass index do grupy, która może stosować te leki.