Mentionsy

Że duchowość to nie jest coś, co robię raz w tygodniu w niedzielę w kościele albo wieczorem czy rano, jak sobie czytam Słowo Boże albo modlę się pacierz.

To wtedy przyjdź i przynieś swoje prośby, swoje potrzeby, ale zacznij od tego, czyli jakby szukaj najpierw Królestwa Bożego, tego co jest pierwsze.

Bardzo mi się podoba to, że nie ma nic złego w tym, że pragniemy, ale w jakimś sensie przyrównanie naszych pragnień do Bożego porządku, który w modlitwie pańskiej jest bardzo fajnie wypisany,

To jest modlitwa codzienna, odmawiana po cichu, odmawiana na stojąco, jako właśnie takie przez Żydów zaczęcie dnia od postawienia sobie Bożego porządku przed oczami.

Druga rzecz to jest wezwanie do uświęcenia Bożego imienia.

Jest też modlitwa o przychodzenie Bożego Królestwa, o przywrócenie Królestwa i o Bożą Sprawiedliwość.

Jest cały kontekst ciała, jest cały kontekst ludu Bożego.

Cała historia zbawienia dzieje się ze względu na Jezusa, w Jezusie, ale bardzo mocno jesteśmy w tej historii uwikłani, wpleceni w te wszystkie Boże zamiary, pełne miłości.

Nakaz uświęcenia Bożego Imienia pojawia się bardzo, bardzo często w tekstach Starego Przymierza.

Tam jest nakaz uświęcenia Bożego Imienia.

I chodzi tutaj o taką prośbę dotyczącą objawienia Bożej Świętości w Izraelu?

Ale też jako świadectwo wobec narodów, więc jakby koncepcja święcenia Bożego imienia znowu wynika bardzo mocno z żydowskiej tradycji i jest w tej tradycji modlitewnej żydowskiej po dziś dzień.

Od naszego życia i od naszej modlitwy zależy nierozłącznie to, czy imię Boże będzie święcone wśród narodów.

Więc jeśli my nie nosimy w sobie objawienia Bożej Świętości, jeśli nie szukamy tego objawienia, jeśli nie mamy uważności na to, jeśli o to nie prosimy, to wtedy nasze życie nie jest też przemienione przez to objawienie.

I przyszło takie doświadczenie Bożej Świętości, że ja po prostu przez dwa miesiące funkcjonowałam w innym trybie, jakiegoś w ogóle takiego jasnego umysłu.

W ogóle nie było we mnie takiego zmagania, po prostu doświadczenie Bożej Świętości

Boże, chcę chodzić w doświadczeniu tego, że Ty jesteś święty, bo to wszystko zmienia.

Ale prosimy, by to imię Boże było uświęcone w nas przez nasze życie.

Bo jeśli dobrze żyjemy, imię Boże jest błogosławione, a jeśli źle żyjemy, jest ono znieważalne.

Boże, uczyń mnie takim kanałem, przez który Twoja świętość będzie mogła przepływać i być tak jawna, że będzie niezaprzeczalnym świadectwem wobec wszystkich, których spotkam.

Królestwo Boże, które Jezus przyszedł ogłosić,

To nie jest jakieś abstrakcyjne królestwo, które właśnie jest gdzieś tylko w niebie, ale Plan Boży zawsze był taki, żeby Królestwo Boże po prostu było tym, co jest zasadą całej rzeczywistości niebiańskiej, ziemskiej.

I będzie Boże Królestwo na ziemi, na odnowionej ziemi.

Dlatego Jezus mówi, że Królestwo Boże już w nas jest, bo On patrzy na nas i widzi w nas ambasadorów tego Królestwa tutaj.

Jako taką zamanifestowaną jakość Bożego porządku, tego jaki Bóg jest i jaka jest nadzieja Ewangelii.

Królestwo Boże jest już obecne i przejawia się.

I modląc się, przyjdź Królestwo Twoje, właśnie jednocześnie nas ożywia ta nadzieja na to, co będzie, ale też mobilizuje nas do tego, żeby być dobrymi ambasadorami reprezentatywnymi dla Królestwa Bożego już teraz.

Więc w takim razie w modlitwie pańskiej, w chleba naszego powszedniego, musi chodzić o coś chyba innego niż tylko Boże zapewniaj nam materialne potrzeby.

Zaletą tego Bożego pokarmu jest siła jedności.

Żeby być w przepływie Bożej łaski, żeby móc doświadczać tego, jak On nam przebaczył i jak lekkie jest życie, kiedy wiesz, że Bóg ci przebaczył, musisz zacząć od tego, że ty przebaczasz wszystkim, którzy zawinili przeciwko tobie.

Jemu zależy na tym, żeby Królestwo Boże się nie zamanifestowało, się nie wypełniło na ziemi.

To wszystko pomaga, żeby algorytmy gdzieś tam nas wypychały dalej, żeby pokazywały nasze materiały, bo niestety często ostatnio jest tak, że tych materiałów nie widać, więc Was zapraszam do takiego udziału w tym, żeby te treści, dobre Boże treści, mogły iść dalej w Internet i mogły spotykać ludzi i dotykać ich serc.