Mentionsy

czyli Waldemarowi Kulej, któremu w ogóle zawdzięczamy to, że dzisiaj tu na przykład jesteśmy z tym filmem, bo to Waldek z całych swoich sił przez wiele lat dążył do tego, aby historia jego ojca, historia tego podwójnego mistrzostwa, czyli tego, że Jurek Kulej zdobył dwa złote medale na dwóch olimpiadach z rzędu, czyli w Tokio i w Meksyku w latach 60-tych, zdobył dwa złote medale w boksie,

Helena jakby się pojawiła wraz z naszą chęcią zrealizowania tego filmu i obaj też z Rafałem stwierdziliśmy, że to musi być też po części jej historia, że musimy ją wyłonić jakby z tej ciemności, tego cienia, które Jurek swoim mistrzostwem i swoją legendą na niej się odkładał.

No i kiedy Rafał wrócił z taką rewelacją, że w ogóle Jurek i Helena to była roztańczona para, tak się o nim mówiło, no to ja się totalnie ucieszyłem, bo bardzo lubię taniec w filmie i pomyślałem, o to mamy jakby takie pełne prawo.

Z jednej strony systemowi zależy na tym, żeby Jurek, czy bokserzy, czy w ogóle sportowcy odnosili sukcesy.

Władza bardzo nie chciała, żeby Jurek gdziekolwiek dawał nogę, jak to się mówi.

No na przykład, tylko że do Meksyku to już nie będę spoilerował, ale Jurek miał duże problemy, żeby do tego Meksyku w ogóle dojechać, więc to też, jak mówię wcześniej, to graniczyło z cudem, że on w ogóle pojechał do tego Meksyku na tą drugą olimpiadę.

Ale władza bardzo się starała kontrolować po prostu Jurka i mieć zapewnienie, że Jurek po prostu z każdych zawodów wróci do kraju.

A trzeba wam wiedzieć, że Jurek stoczył ponad 300 walk w swoim życiu i nigdy nie został znokautowany, tuż tak na marginesie.

Powiem szczerze, że Jurek no jednak przede wszystkim kochał Helenę, kochał swojego syna właśnie Waldka i mam wrażenie, że kochał Polskę i się tam najlepiej czuł, więc on tak generalnie z zamiaru uciekać to nie miał żadnego.

To rzeczywiście według nas, twórców tego filmu, no gdyby nie Helena, to na pewno Jurek by na pewno nie zdobył drugiego złota.