Mentionsy

Karolina Ciesik, Jakubiak, iranistka orientalistka, Marcin Andrzej Piotrowski, pism, analityk do spraw wojskowych i Iranu i Juliusz Gojło, były ambasador Rzeczpospolitej w Iranie.

To jest model na wojnę lądową w Iranie?

która była między Izraelem a Iranem.

No ale naloty zaczął Izrael i Stany Zjednoczone, cokolwiek byśmy nie sądzili o reżimie w Iranie.

Powiem więcej, zakładał, w mojej opinii zakładał, że tylko demonstracja siły, jak przybycie tej floty uderzeniowej będzie wystarczająca, żeby Iran stwierdził, dobrze, to my się podporządkujemy i będziemy rozmawiać.

Kilka godzin po tym, jak Omański, minister spraw zagranicznych powiedział, że dogadaliśmy się i jest porozumienie, Iran został zbombardowany.

I nawet jeżeli okaże się, że Islamska Republika Iranu jest do tego stopnia u tych najwyższych szczebli władzy replikowalna, że za każdym razem, kiedy zostanie zabity jej najwyższy kluczowy reprezentant, od razu z marszu wejdzie tam drugi rząd,

A co się stanie w Iranie i jak będzie wyglądał region?

To znaczy, nawet jeżeli nie będzie jednego kierownictwa, to i tak szyici i rozmaite inne bojówki, także sunnickie, bo różnie z tym bywa w przypadku Iranu, no ale jednak głównie szyickie, będą nadal

wojnie dwunastodniowej, problemem nie jest tak palącym jak wcześniej program czy zagrożenie nuklearne, tylko zagrożenie rakietowe ze strony Iranu.

Znaczy, jak na razie słyszeliśmy, że wszystko zostało spacyfikowane, że wszystko jest sukcesem, znaczy Donald Trump poznaje już sukces, tylko nie wygląda, żeby ten sukces był aż tak wielki, bo cały czas Iran strzela do państw regionu pociskami, czasami skutecznie, to jest jasne, że one mają swoje siły obronne, ale też powiedzmy ograniczone mają te siły, bo tych rakiet...

Jeżeli celem krótkoterminowym, który sama ta interwencja, sama ta wojna miałaby przynieść, byłby upadek Islamskiej Republiki Iranu, byłby

Natomiast jeżeli mowa o długoterminowych celach, o długoterminowych perspektywach i prognozach tego, jak Islamska Republika Iranu może wyglądać w następnych latach,

Ale raczej w horyzoncie kilkuletnim, bo Islamska Republika Iranu zdecydowanie mierzy się z problemami i zewnętrznymi i wewnętrznymi, którymi nie jest w stanie sprostać i które wymagają natychmiastowej naprawy, na którą nikt tam zdecydowanie nie jest gotowy.

Natomiast w długim dystansie oczywiście, przecież ledwie parę lat temu mieliśmy normalizację i przywrócenie kontaktów dyplomatycznych między Iranem a Arabią Saudyjską.

Ta strategia obliczona w tym momencie na wciąganie państwa arabskich do ewentualnego konfliktu, przymierzeni odpowiedzą lub nie, też nie jest strategią długoterminową dobrą dla Iranu.

To za chwilę porozmawiam o strategii Iranu, bo oczywiście on też ma jakąś strategię, zakładam.

To znaczy Iran jest oczywiście starym, niektórzy powiedzą jednym z najstarszych państw świata, ogromnej tradycji.

Natomiast nie jestem pewien, czy Islamska Republika Iranu wytrzyma do teraz była 47. rocznicy rewolucji, moim zdaniem do 50. rocznicy z różnych względów i jednak bardziej wewnętrznych, a ten system będzie musiał wcześniej czy później upaść.

Jesteśmy w stanie, ja może trochę pogodzę moich przedmówców i ich skrajne, można by było pomyśleć, tutaj perspektywy na temat tego, jak będą wyglądały następne lata w Iranie, bo mnie się wydaje, że tak, nigdy nie znamy początku ani końca rewolucji, dopiero z perspektywy historycznej jesteśmy w stanie ocenić, tak, to był początek.

To nie jest tak, że wszyscy Iranczycy są przeciwko.

No i pytanie co z tą reformą w Iranie?

Strategiczne infrastruktury krytyczne w Iranie, jak chociażby, nie wiem, elektrownie wodne.

W związku z tym pytanie, kto w tym momencie faktycznie stanowi elitę w Iranie?

Dlatego, że my nie mamy obrazu, znaczy mam wrażenie, że wiele osób, które komentuje Iran, łącznie ze mną, my nie wiemy tak naprawdę, co się wydarzyło w styczniu w Iranie.