Mentionsy

Karolina Ciesik, Jakubiak, iranistka orientalistka, Marcin Andrzej Piotrowski, pism, analityk do spraw wojskowych i Iranu i Juliusz Gojło, były ambasador Rzeczpospolitej w Iranie.

To jest model na wojnę lądową w Iranie?

która była między Izraelem a Iranem.

No ale naloty zaczął Izrael i Stany Zjednoczone, cokolwiek byśmy nie sądzili o reżimie w Iranie.

Powiem więcej, zakładał, w mojej opinii zakładał, że tylko demonstracja siły, jak przybycie tej floty uderzeniowej będzie wystarczająca, żeby Iran stwierdził, dobrze, to my się podporządkujemy i będziemy rozmawiać.

Kilka godzin po tym, jak Omański, minister spraw zagranicznych powiedział, że dogadaliśmy się i jest porozumienie, Iran został zbombardowany.

I nawet jeżeli okaże się, że Islamska Republika Iranu jest do tego stopnia u tych najwyższych szczebli władzy replikowalna, że za każdym razem, kiedy zostanie zabity jej najwyższy kluczowy reprezentant, od razu z marszu wejdzie tam drugi rząd,

A co się stanie w Iranie i jak będzie wyglądał region?

To znaczy, nawet jeżeli nie będzie jednego kierownictwa, to i tak szyici i rozmaite inne bojówki, także sunnickie, bo różnie z tym bywa w przypadku Iranu, no ale jednak głównie szyickie, będą nadal

wojnie dwunastodniowej, problemem nie jest tak palącym jak wcześniej program czy zagrożenie nuklearne, tylko zagrożenie rakietowe ze strony Iranu.

Znaczy, jak na razie słyszeliśmy, że wszystko zostało spacyfikowane, że wszystko jest sukcesem, znaczy Donald Trump poznaje już sukces, tylko nie wygląda, żeby ten sukces był aż tak wielki, bo cały czas Iran strzela do państw regionu pociskami, czasami skutecznie, to jest jasne, że one mają swoje siły obronne, ale też powiedzmy ograniczone mają te siły, bo tych rakiet...

Jeżeli celem krótkoterminowym, który sama ta interwencja, sama ta wojna miałaby przynieść, byłby upadek Islamskiej Republiki Iranu, byłby

Natomiast jeżeli mowa o długoterminowych celach, o długoterminowych perspektywach i prognozach tego, jak Islamska Republika Iranu może wyglądać w następnych latach,

Ale raczej w horyzoncie kilkuletnim, bo Islamska Republika Iranu zdecydowanie mierzy się z problemami i zewnętrznymi i wewnętrznymi, którymi nie jest w stanie sprostać i które wymagają natychmiastowej naprawy, na którą nikt tam zdecydowanie nie jest gotowy.

Natomiast w długim dystansie oczywiście, przecież ledwie parę lat temu mieliśmy normalizację i przywrócenie kontaktów dyplomatycznych między Iranem a Arabią Saudyjską.

Ta strategia obliczona w tym momencie na wciąganie państwa arabskich do ewentualnego konfliktu, przymierzeni odpowiedzą lub nie, też nie jest strategią długoterminową dobrą dla Iranu.

To za chwilę porozmawiam o strategii Iranu, bo oczywiście on też ma jakąś strategię, zakładam.

To znaczy Iran jest oczywiście starym, niektórzy powiedzą jednym z najstarszych państw świata, ogromnej tradycji.

Natomiast nie jestem pewien, czy Islamska Republika Iranu wytrzyma do teraz była 47. rocznicy rewolucji, moim zdaniem do 50. rocznicy z różnych względów i jednak bardziej wewnętrznych, a ten system będzie musiał wcześniej czy później upaść.

Jesteśmy w stanie, ja może trochę pogodzę moich przedmówców i ich skrajne, można by było pomyśleć, tutaj perspektywy na temat tego, jak będą wyglądały następne lata w Iranie, bo mnie się wydaje, że tak, nigdy nie znamy początku ani końca rewolucji, dopiero z perspektywy historycznej jesteśmy w stanie ocenić, tak, to był początek.

To nie jest tak, że wszyscy Iranczycy są przeciwko.

No i pytanie co z tą reformą w Iranie?

Strategiczne infrastruktury krytyczne w Iranie, jak chociażby, nie wiem, elektrownie wodne.

W związku z tym pytanie, kto w tym momencie faktycznie stanowi elitę w Iranie?

Dlatego, że my nie mamy obrazu, znaczy mam wrażenie, że wiele osób, które komentuje Iran, łącznie ze mną, my nie wiemy tak naprawdę, co się wydarzyło w styczniu w Iranie.

Moim zdaniem fasadą to jest w ogóle Republika Islamska i urzędy, które są wybierane w Iranie.

Naporem krytyki, która tak właściwie spłynęła z całego świata, nie tylko od samych Irańczyków w Iranie, trochę może również od tych diasporycznych, częściowo również od polityków na całym świecie, którzy nie dali się w pewien sposób uwieść narracji Rezy Pahlaviego dotyczącej jego programu na tranzycję od monarchii do demokracji.

który się okazał aferzystą, ściganym agentem Iranu w innych krajach.

Moim zdaniem ktoś będzie liderem przyszłego Iranu, ktoś kto jest teraz w więzieniu.

To znaczy... No dobrze, to zostawmy na chwilę Iran i spróbujmy się przyjrzeć trochę...

Tutaj należy się zastanowić ewentualnie, już gdybam tylko, że jeżeli faktycznie słuchać Donalda Trumpa i tego, że nie było jego misją, ani celem, ani potrzebą faktyczna zmiana islamskiej republiki Iranu, przewrócenie jej, zniszczenie jej w 100%, to może

Należy wrócić myślą do takiej bardzo uniwersalnej refleksji, którą wspólnie wszyscy dzielili przez lata, że po prostu słaby Iran i słaby region, a przede wszystkim słaby Iran jest w interesie Stanów Zjednoczonych, a może jest również w interesie państw regionu.

I taki Iran, który nie miałby żadnej bezpiecznej tranzycji władzy, który nie miałby szansy stanąć na nogi, który byłby może nawet jeszcze bardziej pogrążony w chaosie, ale już z częściowo wykorzystanym swoim potencjałem militarnym i olbrzymimi stratami od ludzkich przez wojskowe po symboliczne, po prostu w takiej formie

W miarę możliwości się przemieszczać i werbować, ani tym bardziej dla reszty świata, bo już słyszymy, że Iran ostrzega państwa europejskie.

Każdy dzień problemów z Iranem i uwikłania się Stanów Zjednoczonych i państw regionów w wojnę z Iranem, to jest dzień większej ulgi dla Rosji.

Te rakiety, które lecą w kierunku Iranu równie dobrze mogłyby być przeznaczone dla Ukrainy.

Znaczy ja uważam, że ten konflikt się maksymalnie nawet gdyby się przyciągał i eskalował, to on nie będzie trwał więcej niż 2-3 miesiące, bo właśnie po prostu nie starczy amunicji nikomu, ani Amerykanom, ani Izraelowi, ani Iranowi.

I celem Iranu również, on może nie jest expressis verbis podany, ale jest wyciśnięcie, wypchnięcie Amerykanów z regionu.

I to jest właśnie ta strategia, którą w tym momencie Iran pokazuje nam całemu światu, bo o ile oczywiście czekamy na ewentualną reakcję państw arabskich, które się sprzymierzą lub się nie sprzymierzą w ramach

W ramach protestu przeciwko ostrzeliwaniu ich przez Iran.

Komentatorzy, sami politycy regionu wskazują na to, że nawet jeżeli oni uznają ewentualnie atak na Iran, Izraela i Stanów Zjednoczonych za nielegalny i za niesprawiedliwy i za taki, który nie powinien mieć miejsca, tak samo oceniają działania

Ale to jest też problem Iranu, bo Iran jest też eksporterem ropy.

W państwach takich jak właśnie Arabia Saudyjska, Kuwait, Oman, to jest tam wskazanie, co już mówiłam wcześniej, na niesprawiedliwość tego ataku, na to, że nie powinien on się wydarzyć, natomiast jednak złość koncentruje się na Iranie.

Karolina Cieślik-Jakubiak, iranijska orientalistka.

Marcin Andrzej Piotrowski, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, analityk do spraw wojskowych i Iranu.

I Juliusz Gojło, był ambasador Rzeczpospolitej w Iranie.