Mentionsy

Dwa lata temu rządzący strefą gazy palestyński Hamas przeprowadził niespodziewany atak terrorystyczny na Izrael, zabijając blisko 1200 osób i porywając 251.

Był to największy atak terrorystyczny w historii Izraela, a sami Izraelczycy mówią, że był to atak, który pochłonął najwięcej ofiar żydowskich od czasu stworzenia.

Rozpoczął on wojnę, która trwa do dziś i pozbawiła już życia kilkadziesiąt tysięcy osób, w tym ogromną większość i to wynika także z danych izraelskich cywilów.

Ja wiem panie profesorze, że gdybyśmy chcieli zacząć sięgnąć do początków tego konfliktu, to musielibyśmy się cofnąć do końcówki XIX wieku, a na pewno do lat 40., kiedy powstaje państwo Izraela, nie powstaje państwo palestyńskie i dokonuje się wypędzenie palestyńczyków, ale zatrzymajmy się na 7 października, co po dwóch latach możemy o tych wydarzeniach powiedzieć z całą pewnością.

Myślę, że panie redaktorze, dwa lata temu wszyscy byliśmy, nie tylko Izraelczycy, chociaż oni przede wszystkim, ale społeczność międzynarodowa była w dużym szoku.

To jednak było zaskoczenie, zwłaszcza skala tego ataku oraz liczba ofiar, a także porwanie ponad setki izraelskich zakładników.

no liczyli się z tym, no wręcz myślę nawet było takie oczekiwanie, że Izrael będzie miał prawo do kontruderzenia, do jakiejś formy rewanżu, ukarania mocodawców, czy pomysłodawców tego ataku w ramach Hamasu i różnych innych organizacji sprzymierzonych z Hamasem, to myślę, że wtedy jednak nikt z nas nie podejrzewał, że ten kontratak, czy

Izraelskiej ta interwencja, operacja czy atak na gazę, jakbyśmy to nazwali, na strefę gazę, że to będzie przyniesie aż tak krwawe żniwo i tak niesamowite zniszczenie.

i zniszczenie większości tuneli, nie wszystkich, ale na tyle dużo, żeby one przestały być tak skuteczne, to według części z żołnierzy izraelskich, wcale nie jakichś innych, tylko izraelskich, to się udało po siedmiu miesiącach, a ta wojna trwa nadal.

Mając taki pretekst, tak mocny pretekst i myślę, że wtedy też to wyczuwał przyzwolnie ze strony społeczności międzynarodowej, spróbuje osiągnąć to, co przez lata nawet w doktrynie izraelskiej określano mianem niemożliwego do osiągnięcia celu, a mianowicie całkowite wyeliminowanie Hamasu.

W innych z kolei to państwo Izrael nie było zainteresowane dialogiem, a gdy już miało dochodzić do rozmów, to w tych przełomowych momentach likwidowano fizycznie

w tamtym czasie przywódców Hamasu, czyli tak naprawdę likwidowane osoby, które mogłyby negocjować z delegacją izraelską.

Także mieliśmy tutaj rzeczywiście splot różnych zdarzeń, a tym wspólnym mianownikiem moim zdaniem jest właśnie chęć wyeliminowania Hamasu raz na zawsze ze strony Izraela.

To fizycznie być może jest możliwe, natomiast jeśli chodzi o walkę o duszę i serca, to myślę, że Izrael tę wojnę

w tym sensie przegrał, bo jest to słynne powiedzenie, można wygrać wojnę, ale przegrać pokój i myślę, że Izrael jest militarnie w tej sytuacji, czyli wygrywa tak naprawdę militarnie, wygrywa powiedzmy wojnę, natomiast przegrał już zdecydowanie pokój.

Znaczy, ja nie lubię tego określenia w odniesieniu do polityków izraelskich, ale użyjmy go skrajnie.

Natomiast tutaj ten pogląd nigdy nie był podzielany przez lewicę izraelską i przez długi czas przez większość opinii publicznej.

Społeczeństwo izraelskie się niesamowicie zradykalizowało i uległo tej ułudzie, że możliwe jest

że możliwe jest raz na zawsze przejęcie kontroli nad strefą gazy, nad którą przez pewien czas Izrael miał kontrolę, że jest możliwy powrót do tej sytuacji.

W ten sposób eliminujemy raz na zawsze żywotne zagrożenie, zagrożenie dla żywotnych interesów państwa Izrael.

No i w tej chwili, nawet w zeszłym tygodniu, to oczywiście trudno generalizować na podstawie jednej wypowiedzi, ale nawet z przedstawicielką środowiska akademickiego z Izraela miałem okazję rozmawiać i powiedziała mi wprost, że ten atak sprzed dwóch lat był błogosławieństwem, bo on dał Izraelowi bardzo mocny pretekst, legitymację do rozwiązania tego problemu raz na zawsze.

Świat popierał Izrael w pierwszych dniach po 7 października.

Izrael ma prawo do obrony.

Izrael ma prawo do odpowiedzi.

Natomiast w tej chwili, i to nie chodzi o ten antysemityzm, którego jak pałki używa Benjamin Netanyahu, tylko po prostu naprawdę pojawił się antysemityzm, naprawdę pojawiły się bardzo silne antyizraelskie emocje i jasno widać, że emocje społeczne w świecie, nie mówię tylko o świecie arabskim, także w Europie się zmieniły i można zadać pytanie, czy to się rzeczywiście, już zostawiając kwestie moralne.