Mentionsy

Ale też w okresie rozbiorów, kiedy romantycy bardzo ostro traktowali przecież Zachód i jego choćby politykę ekonomiczną, leseferyzm, polscy romantycy nie znosili tego.

Podejście trzeba kolokwialnie mówiąc wiać ze wschodu na zachód i w związku z tym to ustawiło polską politykę praktycznie do 2015 roku, bo nawet PiS podążał

I one z reguły... Same nieszczególnie dobrze znają ten zachód, na którym chcą się wzorować.

O wyobrażeniach tych elit na temat tego, jak Zachód wygląda, a nie tak, jak on jest naprawdę.

Ale bez tego uciekania ze wschodu na zachód trudno zrozumieć ten pęd modernizacyjny.

Jedna była zorientowana na zachód, ale druga, taka cicha, często mniej manifestowana, albo po prostu niewidziana, bo na zachodzie nikt nie był na to bardzo wrażliwy, to była, wróćmy do przedwojennych realiów, to znaczy odbudowujemy

Dobra, więc mamy rok 2015 i nadchodzi nowa polityka polska, wyczerpuje się to zapatrzenie w zachód.

Jedna wiodła na zachód, a druga wiodła w twoją przeszłość, w naszą przeszłość.

Jedno było właśnie stronnictwem zorientowanym na Zachód i na naśladowanie Zachodu z takim przekonaniem, że trzeba się upodobnić.

Więc mamy jedno stronnictwo, które mówi, chcemy być tacy jak Zachód, więc upodobnijmy się, a drugie stronnictwo mówi, potraktujmy tę zachodnią nowoczesność jak półkę w supermarkecie.

My jesteśmy czymś innym niż Zachód, nie jesteśmy Zachodem, nie jesteśmy Francuzami.