Mentionsy

Mela Mutter była jedną z takich czołowych przedstawicielek, też Alicja Halicka, Irena Reno-Hassenberg mojej bohaterki z drugiej części tamtej książki.

W 1971 roku odbyła się w Paryżu taka indywidualna wystawa, która narobiła dużo szumu, bo tam były prezentowane wyłącznie prace kubistyczne, o których nikt w Paryżu nie miał pojęcia, no i wtedy taka nawet konsternacja w środowisku sztuki nastąpiła, no bo nikt nie wiedział, że Halicka malowała obrazy kubistyczne i nagle jakby się okazało, że trzeba przepisywać historię sztuki, bo to nie ma rewna, bo to...

Aha, to jednak Halicka była pierwszą kubicką, skoro malowała w czasie I wojny światowej.

No i wygląda na to, że Halicka niektóre z tych obrazów mogła antydatować, czyli namalowała je w latach powiedzmy sześćdziesiątych, być może korzystając ze swoich jakichś notatek czy szkiców, które wykonała rzeczywiście powiedzmy w czasie pierwszej wojny światowej, a później je zniszczyła, bo to przypominam tym, którzy może nie czytali Polek na Montparnasse, albo nie pamiętają, Halicka nie mogła zostać kubiską, ponieważ jej mąż, znany kubista Marcuse,

Ja myślę, że to po prostu ta sprawa wymaga badań, ale ona jakby cała ta opowieść, którą ja tutaj dosyć szeroko przytaczam w Blasku Montparnasse'u też jest ciekawa w różnych aspektach, bo jeżeli Halicka przed śmiercią, już jako naprawdę starsza pani,

Ja wierzę w to, że Halicka malowała te obrazy kubistyczne w czasie I wojny światowej.

W której była jako taka równowaga, gdzie ten mężczyzna, częściej niestety model Halicka Marcusin, czy właśnie Dunikowski-Lipska.

Halicka była, kiedy się wychodziła za niego za mąż, ona była bardzo zamożną.

Natomiast kobiety, żeby zdobyć pieniądze, no właśnie, zajmowały się, no Halicka projektowała tapety na przykład.

No i to Halicka zarabiała na rodzinę tapetami, projektowała tkaniny, zajmowała się też takimi właśnie, no produkowano lalki, żeby się utrzymać w czasie I wojny światowej lalki w atelier Stefani Łazarskiej.