Mentionsy

W opowieści, która powoduje, że przenosimy się do pewnej XIX-wiecznej kamienicy.

A Natasza Socha pisze tak, że ja mam ochotę w ogóle się zameldować w tej kamienicy, ponieważ kocham takie przestrzenie, do których nas zaprasza.

Są tam ściany, które nie tylko służą do tego, żeby dzielić przestrzeń, ale są takie ściany, jak to w starych kamienicach, które też potrafią być ozdobą, więc najpierw wejdźmy do tej przestrzeni, a potem zaczniemy poznawać mieszkanki tego miejsca, które opisujesz w kamienicy pszczół.

Zanim zajrzymy do przestrzeni, do kamienicy, którą opisujesz, to Państwo też już się dzielą miejscami, z których nas oglądają i jesteśmy w Weronie.

Tam wszystko jest dziełem sztuki i myślę, że ja prawdopodobnie tworząc gdzieś tą kamienicę, że opisując ją, to pewnie gdzieś tam miałam obraz takiej belgijskiej, czy kamienicy z takiego belgijskiego miasta.

Zresztą zaczęłam się, Natasza, zastanawiać, zaraz przedstawimy kolejne bohaterki Kamienicy.

Słuchaj, to teraz przedstawmy kolejne mieszkanki kamienicy, które się w niej pojawiają.

Ja też po Twojej Kamienicy pszczół myślałam sobie, na ile dla mnie ważne jest bezpieczeństwo, jakaś taka przynależność do wspólnoty, a na ile dla mnie ważna jest wolność.

Jedna z bohaterek Kamienicy pszczół na przykład jedzie do jednego z hiszpańskich miast i pisze, że lubi ona do niego wracać jak do ulubionej książki.

To zapytam Cię jeszcze dla tych wszystkich, którzy jeszcze nie trzymali Kamienicy pszczół w dłonie, gdybyś miała wymienić takie cztery najważniejsze tematy tej książki.

Gdybyś miała wymienić takie cztery najważniejsze filary kamienicy pszczół, takie rusztowanie tej kamienicy, to co byś odpowiedziała?

Kamienica, która też nosi historię, zresztą opowiadasz jakby historię kamienicy, którą budowali poprzedni mieszkańcy, bo ja wierzę w to, że ludzie zostawiają swoją energię w miejscach.

Odkrywać kolejne rozdziały, żeby zobaczyć, jakie historie kobiety, które poznajemy w kamienicy XIX-wiecznej, jakie historie zbudowały.