Mentionsy

Ludwika van Beethovena, no ale przecież potem bardzo ważny wątek i bardzo ważny temat dla wielkiego romantyka Feliksa Mendelssohna Bartholdiego i jego uwertura koncertowa, prawda?

Zastosowana ta sama tonacja, to też wskazuje na jakiś hołd, który Mendelssohn składa.

Beethovenowi Mendelssohn, który jest właściwie bardzo młodym człowiekiem, kiedy tę uwerturę pisze, ma ciągle lat naście, bodajże dziewiętnaście, ale jest już autorem wspaniałej uwertury do Snu nocy letniej.

Stworzenie całego idiomu elficznego to jest zasługa Mendelssohna, poczyniona kilkanaście miesięcy przed

Przejście od tego ostatniego z klasyków wiedeńskich, który też już staje gdzieś na przełomie klasycyzmu i romantyzmu, do jednego z pierwszych romantyków, jednego z najważniejszych reprezentantów tej pierwszej generacji romantycznej, Feliksa Mendelssohna, klasycyzującego romantyka.

Goethe uwielbiał młodego Mendelssohna.

Ale to nie jest oczywiście ostatnie słowo Mendelssohna, bo dwa lata później szkicuje swoją uwerturę Hebrydy, którą właściwie można by nazwać czy określić jako jeden z pierwszych, o ile nie pierwszy w ogóle, poemat symfoniczny, chociaż nie ma tam bardzo szczegółowego programu.

I to jest już utwór, można powiedzieć, arcydzieło muzyczne, szczególnie pierwszy temat, który Mendelssohn stworzył pod wrażeniem pobytów w grocie Fingala w Szkocji.

W ogóle te motywy szkockie u Mendelssohna są niezwykle ważne.

26 Feliksa Mendelssohna, ilustrującej wyobrażony rejs do groty Fingala w Szkocji, zwiastującej morskie niebezpieczeństwa, ale ta namiastka burzy tutaj jest niczym w porównaniu z prawdziwym morskim sztormem, który można odnaleźć u Ryszarda Wagnera w jego operze romantycznej Hollander to Watch.