Mentionsy

Mój ojciec Józef Odi, numer obozowy KL Auschwitz 61615 był właśnie więźniem tego obozu i takie właściwie pierwsze moje pytania związane z tym miejscem to już było jak poszłam do szkoły podstawowej.

Przeszli przez przesłuchania w Mysłowicach i stamtąd zostali skierowani tutaj do obozu Auschwitz, ale jeszcze nie był pełnym więźniem tym, który otrzymał ten numer Auschwitz, tylko był więźniem policyjnym.

To jest blok, w którym mój ojciec przebywał jako więzień policyjny od maja do sierpnia 1942 roku i właśnie później został skierowany już jako więzień obozu Auschwitz w sierpniu 1942 roku i wytatuowano mu numer 61615 i już był więźniem obozu koncentracyjnego.

No i potem również była więźniarką obozów koncentracyjnych, ale już nie Auschwitz, tylko przeszła przez więzienie Pawiak, następnie obozy koncentracyjne, to jest KL Lublin-Majdanek, Buchenwald i Ravensbrück.

Natomiast już w momencie, kiedy został utworzony muzeum w 1947 roku, większość tych ludzi, którzy tam mieszkali, tak jak moi rodzice i ich sąsiedzi, zostali przeniesieni na ten teren, tutaj, gdzie teraz jesteśmy, w Auschwitz I.

To jest budynek dawny, należący do SS, znajdujący się poza ogrodzeniem utworzonym z drutów kolczastych, zaraz przy I Krematorium w Auschwitz I.

W momencie, kiedy skończyłam średnią szkołę, złożyłam papiery na studia, nie dostałam się na studia i wówczas dyrektor muzeum, ówczesny dyrektor muzeum, pan Kazimierz Smoleń, który też był więźniem obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau,

To jest blok 25 na terenie byłego obozu Auschwitz I, w którym obecnie ja pracuję już od kilkunastu lat.

To jest szkicownik z Auschwitz.

I nagle coś pokazują związane z Auschwitz.