Mentionsy

Kamila traci ojca nagle, w wypadku samochodowym. O śmierci dowiaduje się przez telefon, ale wierzy tak naprawdę dopiero wtedy, gdy po przyjeździe do rodzinnego miasta ojciec nie wita jej ulubionym tiramisu. Zaczyna się długa droga żałoby. Najpierw depresja, potem diagnoza PTSD. Uporczywe wracanie do dokumentów sądowych nie pozwala jej odsunąć myśli od tragedii. W końcu prosi o pomoc. Najpierw szefa o przerwę, by wyjechać z dziećmi do sanatorium, później o towarzysza żałoby, formę wsparcia coraz częstszą w Niemczech, gdzie mieszka. Ta droga sprawia, że sama staje się wsparciem dla innych. Organizuje spotkania i spacery dla osób w żałobie. Tworzy przestrzeń, w której nikt nie usłyszy "przestań już o tym mówić". Powtarza, że żałoba nie ma jednego scenariusza, ale można w niej towarzyszyć i pomagać włączać stratę w życie.