Mentionsy

Stąd przychodzi do nas Jezus i tutaj mamy drugie powołanie do miłości, chociaż on jest też pierwszy.

Pan Jezus mówi miłujcie się wzajemnie tak jak ja was umiłowałem.

Więc tutaj też trzeba przynajmniej pokrótce powiedzieć jak Pan Jezus nas umiłował.

Jezus nie protestuje, przyjmuje miłość.

Więc Jezus najpierw przyjmuje miłość, później okazuje miłość.

Najpierw Pan Jezus tę kobietę ochronił przed innymi.

Więc tutaj jesteś powołany do miłości, tak jak Jezus, uczyć się od Niego.

A to jest życie wieczne, aby znali Ciebie, jedynego i prawdziwego Boga i tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.

Czyli każdy z nas jest powołany do życia wiecznego, czyli życia w pełni, przez poznawanie Jezusa.

To jest fragment Ewangelii Łukasza, czyli powołanie celnika Mateusza, ale każdy z nas jest powołany do przyjaźni z Jezusem, żeby być w więzi z Jezusem.

Pan Jezus mówi, że Ojciec da Wam Ducha Świętego i On będzie świadczył o prawdzie.

I żeby w moim życiu tak było obecne Ewangelia Słowa i Czyny Jezusa, żeby tak jak jest to gdzieś powiedziane pięknie, że dla niektórych ludzi możemy być jedyną Ewangelią, którą czytamy, nasze życie i oby takie było.

I ten pierwszy aspekt do życia to jest też do bogatego człowieczeństwa, żeby w każdej sferze człowieczeństwa dorastać i później jak sobie te wszystkie aspekty człowieczeństwa realizujemy, dojrzałe człowieczeństwo, zaprzyjaźnione z Jezusem, to jest fundament, a później konkretna droga, to już jest o wiele łatwiej wybrać.

Myślę, że wręcz odwrotnie, że jeżeli to powołanie nie będzie straszyć, że jest dla każdego pięknym powołaniem do pięknego człowieczeństwa na wzór Jezusa,

Znowu wrócę do tego Jezusa w Jordanie, któremu Bóg błogosławi, potwierdza miłość, benedicere, czyli dobrze mówi.

Bo chrześcijaństwo, religia Jezusa Chrystusa nawraca do wymagań miłością, a nie przez strach.

A kto próbuje nawracać przez strach, kto próbuje nawracać przez upokorzenie albo przez udowodnię Wam, ten nie prowadzi Państwa do Jezusa.

Znajdą przykłady o tym, że Jezus nie zawsze był miły.

Znajdą przykłady o tym, że Jezus wyganiał kupców ze świątyni.

Znajdą przykłady i powiedzą, że ludzie się na Jezusa obrażali, jak mówił im prawdę.

My nie mamy ani jednej opowieści o tym, żeby ci wypędzeni, przepędzeni, oburzeni czy obrażeni, żeby oni zostali na końcu uczniami Jezusa.

Oni nie poszli za Jezusem.

Za Jezusem poszli ci, których dotknęła ich miłość i przebaczenie, a nie opierdal.

Nie ma świadectw, że wypędzeni ze świątyni kupcy przyszli do Jezusa i poszli za Nim.

Nie ma świadectw i ani słowa o tym, że ci, którzy zostali nazwani pobielanymi grobami, że oni zostali uczniami Jezusa.

Sądy, które Jezus wydawał o nich, nie były elementami Jego pedagogii.

Naszą kompetencją jest tylko prowadzić do Jezusa, a do Jezusa przekonać może miłość, a nie odrzucenie, kpina czy szyderstwo.