Mentionsy

Księga Radzeja nam o tym mówi, że Pan Bóg stworzył człowieka i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia.

A kim jest Pan Bóg?

Pan Bóg nas stwarzając na swój obraz i podobieństwa jest miłością, to stworzył nas do miłości.

Bóg Ojciec w czasie chrztu mówi, Ty jesteś mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.

Później Bóg też przekonuje innych na górze tabor, to jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie.

Później powiedział, ja cię nie potępiam, a skoro Pan Bóg nie potępia, no to zbawia.

Pan Bóg nieustannie wzywa nas do relacji, ale też

Często się powtarza takie stwierdzenie, że czasami w różnych miejscach je widzę, że Pan Bóg nadal powołuje, tylko ludzie nie odpowiadają na to wołanie.

Bo to może być z jednej strony lęk, że nie dam rady, z drugiej strony myśl, no może rzeczywiście Pan Bóg mnie nie woła, ale czy Pan Bóg mnie nie woła, czy ja go zdradzam?

Jeżeli ten obraz Boga jest taki karykaturalny, że masz ten plan i musisz to zrobić, a jak nie to cię Bóg pokaże i koniec dla ciebie życia, zbawienia, no to z taką karykaturą Boga, kiedy mamy do czynienia, to rzeczywiście może być lęk, co Bóg ze mną zrobi, kiedy nie podołam.

To znaczy pojawiają się głosy, ja się bałam, że Pan Bóg powoła mnie do zakonu.

Bałam się, że Pan Bóg będzie chciał, żebym była zakonnicą.

I myślałem, że powołani to są tacy, którzy nie chcą, ale Bóg ich wzywa i oni zaciskają zęby i nie chcą, ale idą tam na przymus.

Pan Bóg powołuje nas czy zaprasza przez najgłębsze tęstoty naszego serca.

Pan Bóg mnie do tego nie zmuszał.

I to jest kwestia spotkania człowieka i przekazania mu, że Pan Bóg dla ciebie pragnie pełni życia, wielkiej radości.

Trzeba ją odkrywać stopniowo i trzeba przedrzeć się przez lęki, ale Pan Bóg jest miłośnikiem życia.

Nie, dlatego że stworzyła nas, wiem, że znowu będzie księżowsko, przepraszam, stworzyła nas relacja, stworzył nas Bóg, który jest miłością, który jest relacją trzech kochających się osób, więc każdy z nas jest powołany do relacji.

Że nawet w momencie, kiedy ja mam 40 lat i stwierdzam, że żyję nie tak jak chciałam, to nie znaczy, że coś jest za mną i że coś jest stracone, tylko że Pan Bóg nadal jest obok i nadal ma mnie i chce mnie gdzieś prowadzić chyba.

Znowu wrócę do tego Jezusa w Jordanie, któremu Bóg błogosławi, potwierdza miłość, benedicere, czyli dobrze mówi.

Niezależnie od tego, gdzie będziemy, co będziemy robić, jakie dobre decyzje podejmiemy, jakie błędy popełnimy, Pan Bóg nieustannie będzie nam błogosławił.

Więc to nie jest tak, że Bóg nam wyznacza jeden ślaczek, a jak tym ślaczkiem nie pójdziemy, no to już piekło.

Natomiast ci, którym życie się skomplikowało, Pan Bóg nadal chce im błogosławić i dawać im nawet w trudnych sytuacjach swoje błogosławieństwo i drogę do pełni życia.

To znaczy, wchodząc w ten świat ewangeliczny, chcą zachowywać się jak Bóg.

Próbują się zachowywać jak Bóg, a nie chcą prowadzić do Boga.

One były sądem, do którego On miał prawo jako Bóg.

I tu jeszcze czytałam ksiądz Ryszard pisze, znów mi uciekło, że nieustannie zastanawia się jak zachwycić ludzi Bogiem, że Bóg jest miłością.