Mentionsy

Reportaż Radia Lublin
Reportaż Radia Lublin
02.03.2026 20:37

Monika Malec "Czachórski"

Władysław Czachórski to malarz, który urodził się w Lublinie w kamienicy naprzeciwko wejścia do Bazyliki o.o. Dominikanów na Starym Mieście. Jego kariera nabrała tempa i rozwinęła się w Monachium. Na początku dzielił pracownię z Józefem Brandtem, ale później otworzył własną. Często odwiedzał rodzinę w dworku w Grabowczyku k. Hrubieszowa, gdzie portretował bliskich. Jego prace mają nieco inny charakter niż obrazy tworzone przez współczesnych mu malarzy takich jak: Maksymilian Gierymski, Józef Brandt czy Kossakowie. Znalazł swoją artystyczną niszę i stworzył ze swojego nazwiska markę. Osiągnął komercyjny sukces na przełomie XIX i XX wieku. Dziś jego obrazy kosztują krocie na aukcjach. Według ekspertów obrazy malowane na zamówienie, choć są perfekcyjne, to te malowane dla własnej satysfakcji i na użytek rodziny, mają jeszcze większą maestrię wykonania. Jego malarstwo wciąż zachwyca detalem i realizmem oddania.

Fot. Obraz W. Czachórskiego "Dama z książką" na wystawie w Domu Aukcyjnym Agra-Art w Warszawie.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 25 wyników dla "Czachórski"

W 1927 roku tak proroczo pisał o malarstwie Władysława Czachórskiego w swojej książce Henryk Piątkowski.

Obraz namalowany przez Czachórskiego, zakończony w 1875 roku.

Teraz przechodzimy dosłownie na wprost, gdzie właśnie na przeciwnej ścianie wisi taki typowy obraz Czachórskiego ukazujący zamyśloną damę w dawnym kostiumie i też w takim stylizowanym wnętrzu.

Bo też jakby w takim aspekcie no właśnie dzisiaj postrzegane są te obrazy Czachórskiego z głównego nurtu jego twórczości.

Stojąc plecami do wejścia do Bazyliki Ojców Dominikanów, musimy nieco podnieść wzrok, by na fasadzie kamienicy dostrzec tablicę pamiątkową z napisem, że tu urodził się i mieszkał do 16 roku życia Władysław Czachórski, przyszły artysta-malarz.

Stawił się Wiator Czachórski, nauczyciel muzyki, lat 26 mający, w przytomności Zenona Popiela, urzędnika skarbowego lat 35 i Walerego Cedrowskiego, adiunkta gubernialnego, lat 30 liczących.

Waldemar Greniuk, były wójt gminy Grabowiec, historyk i opiekun Izby Pamięci w Grabowcu, mieszka niedaleko dawnej posiadłości Czachórskich.

Brat Stanisław, którego dworek, czyli jego architektoniczna pasja własnoręczna Stanisława Czachórskiego stoi do dzisiaj i niestety nie szczerze.

I właśnie wtedy, jak byłem wójtem, udało nam się, dostaliśmy zaproszenie na Zamek Lubelski i była wystawa właśnie obrazów Władysława Czachórskiego.

A to są również te piękne obrazy Władysława Czachórskiego i tutaj no, możemy rysunki jego, z tej szkoły monachijskiej, to chyba nawet z tej wystawy pamiętam, o właśnie, to jest cała ta wystawa, która tutaj była.

Tam jakieś za kilkadziesiąt złotych taką właśnie książkę przedwojenną Władysław Czachórski.

Dworek Czachórskich otaczały pofalowane wzgórzami i dolinami tereny.

Czachórski opuszcza szkołę jako jeden z najlepszych uczniów.

We wrześniu 1869 roku Czachórski przenosi się do Monachium.

Czachórski przechodzi przez szkołę profesora Wagnera i Karla von Pilotiego, najwspanialszych nauczycieli.

Faktem jest, że Czachórski na początku współpracował z Józefem Brandtem i Brandt udzielał mu swojej pracowni.

Przez jakiś czas Czachórski pracował wspólnie z Brandtem, korzystając z jego pracowni.

Tu stoimy przed pracownią właśnie Władysława Czachórskiego.

Bywał w pracowni Czachórskiego, bywał u Brandta, bywał u Wieruszkowalskiego.

O pracowni Władysława Czachórskiego tak pisał młodopolski poeta Kazimierz Przerwa-Tetmajer.

W atelier Władysława Czachórskiego zastałem tylko jedną małą główkę na sztalugach.

Zachowały się opisy jego pracowni, które właśnie mówią, że tam się wszystko świeci, że tam są takie cenne rzeczy, historyczne obiekty i właśnie kunsztowne meble i że to jest takie wszystko wykwintne, jak sam Czachórski i jego obrazy, więc one były w Monachium, w jego pracowni, mieszkaniu.

Niektóre z tych przedmiotów zachowały się do dzisiaj, a w Grabowczyku, gdzie również malował, powstawały portrety, które nie wymagają aż takich rekwizytów, więc tam Czachórski mniej ich używał.

Strój Wandajka i epoka tego malarza, jego sposób portretowania był tą największą inspiracją dla Czachórskiego.

Właściwie można powiedzieć, że portrety rodzinne, czyli albo takie portrety, które powstawały niejako z pobudek prywatnych, to są chyba najlepsze prace Władysława Czachórskiego.