Mentionsy

Jennifer Croft, znana w Polsce przede wszystkim jako autorka angielskich przykładów prozy Olgi Tokarczuk, pisze książkę o tym, jak ośmioro tłumaczy przyjeżdża z różnych stron świata do położonego w sercu Puszczy Białowieskiej domu, należącego do słynnej pisarki Ireny Rey.

W przypadku tej powieści, o której będziemy dziś rozmawiać, czyli Wymieranie Ireny Rey Jennifer Croft, to nawet nie tłumacz, tylko tłumacze są tymi głównymi bohaterami.

Z takich najważniejszych przestrzeni tej zabawy, tej gry, do której Jennifer Croft, autorka Wymierania Ireny Rey, zaprasza swoich czytelników, to jest przestrzeń języka, to jest przestrzeń przykładu, bo to, że tłumacze są głównymi bohaterami tej powieści, to nie jest zabieg tylko i wyłącznie formalny, to nie jest tylko taki pomysł, żeby było trochę inaczej niż zwykle.

Wspomniałaś o tym wstępie twojego autorstwa, który otwiera Wymieranie Ireny Rey, Jennifer Croft.

Przerażeni byliby, oburzeni byliby bohaterowie książki, powieści Jennifer Croft, Wymieranie Ireny Rey, gdyby usłyszeli to, o czym rozmawiamy.

Ja w ogóle miałam takie wrażenie, nie wiem czy to jest celowe ze strony Jennifer Croft czy nie, ale tam są takie fragmenty poświęcone prozie Ireny Rey, czyli tej tytułowej naszej autorce, tej pisarce, która znika i która jest najbardziej znaną, charyzmatyczną, poruszającą wyobraźnię pisarką, nie tylko europejską, ale w ogóle światową.

Ta refleksja nad relacją między autorem a tłumaczem jest niewątpliwie jednym z najważniejszych tematów powieści Jennifer Croft, Wymieranie Ireny Rey.

Nie możemy zakończyć rozmowy o książce Jennifer Croft, Wymieranie Ireny Rey, nie mówiąc o grzybni, o grzybach, bo to jest w ogóle wspaniały temat tej książki.

Swoje tropy, znajdzie sobie swoje odbicia, te, które będą najbardziej przyciągające w tym niezwykłym literackim gabinecie luster, jak lubię nazywać Wymieranie Ireny Rey Jennifer Croft.